Так приходит слава -- Tiel venas la famo
Aug. 31st, 2005 05:40 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
vmelИнтересный разговор как-то произошёл на одном форуме (оригинал здесь):
Г.Мальцев:
Переводил «Луку Мудищева» не торопясь, хорошо получалось, и тут узнаю, что Мельников не только перевёл, но уже и издать умудрился!!!
Я:
«...Слушайте, что я накропал вчера ночью при колеблющемся свете электрической лампы: «Я помню чудное мгновенье, передо мной явилась ты, как мимолетное виденье, как гений чистой красоты». Правда, хорошо? Талантливо? И только на рассвете, когда дописаны были последние строки, я вспомнил, что этот стих уже написал А. Пушкин. Такой удар со стороны классика! А?»
(с) Ильф и Петров.
На всякий случай – перевод Луки Мудищева я закончил в 1993, издали его в 1995. А взялся я за него после того как прочитал отрывки из никуда не годного перевода С.Вершинина...
Juve:
А у Мельникова (противный мужик, но переводы у него лучшие в стране, полагаю) ещё масса скабрезных стихов и своих имеется.
Помню
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo
Только две строчки и запомнил из стиха. У тебя нет его?
Я:
У меня этого стиха тоже нет. ;-Ь
Очень любопытно, что ещё мне приписывают...
А вообще-то, кроме Луки из соответствующей темы я переводил только сказку Пушкина про царя Никиту и 40 дочерей. Но там, между прочим, ни одного матерного слова и весьма прогрессивная идея – о пользе полового воспитания. Пушкин, как всегда, опередил своё время.
Вот так. В принципе, у меня есть несколько стихотворений с долей эротики. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», отчасти – «Denove pri beleco». Ну и саркастическое «Socia moralo...». «Скабрезным» ни одно из них назвать нельзя, ну да каждый понимает в меру своего понимания...
Все похабные стихи в России принято приписывать Ивану Баркову, даже знаменитого «Луку Мудищева», сочинённого лет через 70 после смерти Баркова (1732–1768, если кто не в курсе). А в эсперанто, стало быть, теперь будут всё аналогичное приписывать мне. Хочется помечтать:
23-й век. Среди эсперантистов популярна блестящая «эротическая» (скажем так) поэма. Литературоведы выяснили, что сочинена она в интервале 2100-2110 г. Но народные массы уверены, что её автор – Валентин Мельников...
---
Interesa dialogo foje okazis en ret-forumo (la originalo estas ĉi tie, ĉi-sube mi tradukas):
G.Malcev:
Mi estis tradukanta [la rusan maldecan poemon] «Kojonov Luĉjo», ne hastante, bona rezulto estis aperanta, sed jen mi ekscias, ke Melnikov ne nur tradukis, sed jam eĉ eldoni sukcesis!!!
Mi:
«...Aŭskultu, kion mi skribaĉis hieraŭ nokte ĉe ŝanceliĝanta lumo de elektra lampo: “Memoras mi mirindan horon: Vizie venis via bel', Simile fajran meteoron, Beleco pura de ĉiel'”. Bonegas, ĉu vere? Talente, ĉu? Kaj nur je sunleviĝo, kiam estis finskribitaj la lastaj linioj, mi rememoris, ke tiun ĉi poemon jam verkis A. Puŝkin. Tia bato flanke de la klasikulo! Ĉu?»
(c) I.Ilf, Je.Petrov, “Ora bovido” [klasika rusa satira romano].
Mi rememorigu: la tradukon de «Kojonov Luĉjo» mi finis en 1993, oni eldonis ĝin en 1995. Kaj komencis mi ĝin post kiam tralegis pecojn de tute fuŝa traduko far S.Verŝinin...
Juve:
Kaj Melnikov (abomena ulo, tamen liaj tradukoj estas la plej bonaj en la lando, mi opinias) havas ankaŭ amason da propraj maldecaj poemoj.
Jen mi memoras:
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo
Nur du liniojn mi memorfiksis el la poemo. Ĉu vi ĝin ne havas?
Mi:
Ankaŭ mi tiun poemon ne havas. ;-P
Estas tre interese, kion plian oni al mi atribuas...
Ĝenerale, krom Luĉjo el la koncerna temo mi tradukis nur la fabelon de Puŝkin pri caro Nikita kaj kvardek liaj filinoj. Sed tie, interalie, estas neniuj maldecaj vortoj kaj treege progresema ideo – pri utileco de seksa edukado. Puŝkin, kiel ĉiam, antaŭiris sian tempon.
Jen tiel. Fakte, mi havas kelkajn poemojn kun erotika nuanco. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», parte – «Denove pri beleco». Nu, ankaŭ la sarkasma «Socia moralo...». Neniu el tiuj nomeblas «maldeca», tamen ĉiu komprenas konforme al sia pensmaniero...
Ĉiujn maldecajn poemojn en Rusio oni atrituas al Ivan Barkov – eĉ faman «Kojonov Luĉjo», verkitan 70 jarojn post la morto de Barkov (1732–1768). Kaj en Esperanto, do, ekde nun oni ĉion tiaspecan atribuados al mi. Mi ŝatus iom revi:
23-a jarcento. Inter esperantistoj popularas brila “erotika” (ni diru tiel) poemo. Literaturologoj trovis, ke ĝi estas verkita inter 2100 kaj 2110. Tamen la vasta publiko certas, ke ĝia aŭtoro estas Valentin Melnikov...
Г.Мальцев:
Переводил «Луку Мудищева» не торопясь, хорошо получалось, и тут узнаю, что Мельников не только перевёл, но уже и издать умудрился!!!
Я:
«...Слушайте, что я накропал вчера ночью при колеблющемся свете электрической лампы: «Я помню чудное мгновенье, передо мной явилась ты, как мимолетное виденье, как гений чистой красоты». Правда, хорошо? Талантливо? И только на рассвете, когда дописаны были последние строки, я вспомнил, что этот стих уже написал А. Пушкин. Такой удар со стороны классика! А?»
(с) Ильф и Петров.
На всякий случай – перевод Луки Мудищева я закончил в 1993, издали его в 1995. А взялся я за него после того как прочитал отрывки из никуда не годного перевода С.Вершинина...
Juve:
А у Мельникова (противный мужик, но переводы у него лучшие в стране, полагаю) ещё масса скабрезных стихов и своих имеется.
Помню
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo
Только две строчки и запомнил из стиха. У тебя нет его?
Я:
У меня этого стиха тоже нет. ;-Ь
Очень любопытно, что ещё мне приписывают...
А вообще-то, кроме Луки из соответствующей темы я переводил только сказку Пушкина про царя Никиту и 40 дочерей. Но там, между прочим, ни одного матерного слова и весьма прогрессивная идея – о пользе полового воспитания. Пушкин, как всегда, опередил своё время.
Вот так. В принципе, у меня есть несколько стихотворений с долей эротики. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», отчасти – «Denove pri beleco». Ну и саркастическое «Socia moralo...». «Скабрезным» ни одно из них назвать нельзя, ну да каждый понимает в меру своего понимания...
Все похабные стихи в России принято приписывать Ивану Баркову, даже знаменитого «Луку Мудищева», сочинённого лет через 70 после смерти Баркова (1732–1768, если кто не в курсе). А в эсперанто, стало быть, теперь будут всё аналогичное приписывать мне. Хочется помечтать:
23-й век. Среди эсперантистов популярна блестящая «эротическая» (скажем так) поэма. Литературоведы выяснили, что сочинена она в интервале 2100-2110 г. Но народные массы уверены, что её автор – Валентин Мельников...
---
Interesa dialogo foje okazis en ret-forumo (la originalo estas ĉi tie, ĉi-sube mi tradukas):
G.Malcev:
Mi estis tradukanta [la rusan maldecan poemon] «Kojonov Luĉjo», ne hastante, bona rezulto estis aperanta, sed jen mi ekscias, ke Melnikov ne nur tradukis, sed jam eĉ eldoni sukcesis!!!
Mi:
«...Aŭskultu, kion mi skribaĉis hieraŭ nokte ĉe ŝanceliĝanta lumo de elektra lampo: “Memoras mi mirindan horon: Vizie venis via bel', Simile fajran meteoron, Beleco pura de ĉiel'”. Bonegas, ĉu vere? Talente, ĉu? Kaj nur je sunleviĝo, kiam estis finskribitaj la lastaj linioj, mi rememoris, ke tiun ĉi poemon jam verkis A. Puŝkin. Tia bato flanke de la klasikulo! Ĉu?»
(c) I.Ilf, Je.Petrov, “Ora bovido” [klasika rusa satira romano].
Mi rememorigu: la tradukon de «Kojonov Luĉjo» mi finis en 1993, oni eldonis ĝin en 1995. Kaj komencis mi ĝin post kiam tralegis pecojn de tute fuŝa traduko far S.Verŝinin...
Juve:
Kaj Melnikov (abomena ulo, tamen liaj tradukoj estas la plej bonaj en la lando, mi opinias) havas ankaŭ amason da propraj maldecaj poemoj.
Jen mi memoras:
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo
Nur du liniojn mi memorfiksis el la poemo. Ĉu vi ĝin ne havas?
Mi:
Ankaŭ mi tiun poemon ne havas. ;-P
Estas tre interese, kion plian oni al mi atribuas...
Ĝenerale, krom Luĉjo el la koncerna temo mi tradukis nur la fabelon de Puŝkin pri caro Nikita kaj kvardek liaj filinoj. Sed tie, interalie, estas neniuj maldecaj vortoj kaj treege progresema ideo – pri utileco de seksa edukado. Puŝkin, kiel ĉiam, antaŭiris sian tempon.
Jen tiel. Fakte, mi havas kelkajn poemojn kun erotika nuanco. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», parte – «Denove pri beleco». Nu, ankaŭ la sarkasma «Socia moralo...». Neniu el tiuj nomeblas «maldeca», tamen ĉiu komprenas konforme al sia pensmaniero...
Ĉiujn maldecajn poemojn en Rusio oni atrituas al Ivan Barkov – eĉ faman «Kojonov Luĉjo», verkitan 70 jarojn post la morto de Barkov (1732–1768). Kaj en Esperanto, do, ekde nun oni ĉion tiaspecan atribuados al mi. Mi ŝatus iom revi:
23-a jarcento. Inter esperantistoj popularas brila “erotika” (ni diru tiel) poemo. Literaturologoj trovis, ke ĝi estas verkita inter 2100 kaj 2110. Tamen la vasta publiko certas, ke ĝia aŭtoro estas Valentin Melnikov...
