IKBE-78

Aug. 5th, 2012 06:45 pm
vmel: (Default)
13-20 июля в санатории «Хвиля» под Киевом прошёл 78-й Международный Конгресс Слепых Эсперантистов (IKBE-78). Другие эсперанто-мероприятия этого лета проходили слишком далеко, а возможности побывать в Киеве я всегда рад – чтобы увидеться с дочкой и внуком.
Прекрасные условия: сосновый лес, внутри здания – оранжерея с пальмами и прочими экзотическими растениями высотой до 3-го этажа, бассейн. Санаторий принадлежит Киевводоканалу, так что организаторы уверяли: с горячей водой перебоев не будет. (На прошлогоднем молодёжном конгрессе в другой части Киева отсутствие горячей воды шокировало иностранцев – ну, а мы люди привычные). Но, «вы будете долго смеяться...» – почти сразу после начала конгресса горячая вода пропала, говорят – впервые за 20 лет...
Вскоре на дверях появилось вот такое объявление )
Участников – около 50 человек, на мой взгляд это оптимальное количество: все на виду, с каждым можно пообщаться. Даже я с моей никудышной памятью на лица через пару дней запомнил всех. Знакомых сравнительно немного: эсперанто-движение среди слепых довольно независимо от общего. Некоторые приехали со зрячими сопровождающими, большинство – без. Вообще среди незрячих много людей весьма активных, путешествующих, свободно пользующихся компьютерами и прочей техникой. Многие прекрасно поют, играют на разных инструментах. Но конечно, любая помощь им бывает всегда кстати.
Программа конгресса – значительно менее напряжённая, чем обычно на эсперанто-встречах, оставалось много времени для прогулок, дружеских бесед и посиделок. Я сделал доклад о рациональном питании и провёл игру «Что?Где?Когда?»; Ира выступила с русскими романсами – не только исполняя, зачастую в разных вариантах, но и рассказав об их авторах и истории.
Из мероприятий конгресса стоит отметить блестящий концерт пианиста-виртуоза Андрея Коробейникова, специально приехавшего на один день. Андрей свободно говорит на эсперанто и не страдает звёздной болезнью... рояля в кустах не нашлось, пришлось добывать пианино в соседнем посёлке и специально настраивать – справились!
Экскурсия по Киеву, доклады о творчестве и неизвестных страницах жизни Василия Ерошенко, вечер украинской культуры, общий прощальный концерт... Помимо прочего, на IKBE традиционно проводится конкурс лимериков (я раньше не знал этого) – пришлось поучаствовать и получить приз... Сами лимерики см. ниже под катом.

La 13-20-an de julio en ripozejo apud Kievo (ĉefurbo de Ukrainio, se iu forgesis) okazis la 78-a Internacia Kongreso de blindaj esperantistoj. Aliaj ĉi-someraj E-aranĝoj pasis tro malproksime, kaj mi ĉiam ĝojas viziti Kievon por renkontiĝi kun la filino kaj nepo.
Estis bonegaj kondiĉoj: pina arbaro, ene de la konstruaĵo – oranĝerio kun palmoj kaj hibiskoj plurajn metrojn altaj, naĝbaseno. La ripozejo apartenas al akvodukta servo, do la organizantoj ĵuris, ke varma akvo en kranoj nepre ne mankos. (Dum pasintjara IJK manko de varma akvo ŝokis eksterlandanojn – sed por ni ja tio estas kutima...) Tamen, tuj post nia veno varma akvo malaperis – onidire, unuafoje dum 20 jaroj. Baldaŭ sur la pordo aperis anonco en la ukraina kaj angla lingvo – legu ĝin iom pli supre kaj iom rid(aĉ)u...
Da kongresanoj estis ĉ. 50 – tio estas optimuma nombro por mi: ĉiuj videblas kaj kontakteblas. Eĉ mi, kun mia nula memoro pri vizaĝoj post 1-2 tagoj memorfiksis ĉiujn. Konatoj ne multis, ja blindula E-movado estas preskaŭ sendependa de la ĝenerala. Iuj venis kun vidpovaj akompanantoj, plejparto – sen tiuj. Inter blinduloj multas homoj aktivaj, vojaĝemaj, libere uzantaj komputilojn ktp. Multaj bonege kantas kaj muzikas. Sed certe, diskreta helpo ĉiam bonvenas...
La programo estis malpli streĉa, ol kutime en aliaj E-aranĝoj. Restis multa tempo por promenoj, amika babilado kaj kantado. Mi prelegis pri racia nutrado, gvidis intelektan ludon; Ira preleg-koncertis pri rusaj romancoj, kantante kaj rakontante la historion de ĉiu verko.
Menciindas koncerto de virtuoza pianisto Andrej Korobejnikov – partopreninta kelkajn UK-ojn, laŭreato de pluraj internaciaj konkursoj. Oni speciale alportis kaj agordis pianon el proksima vilaĝo...
Ekskurso tra Kievo, prelegoj pri Vasilij Eroŝenko (verdire, iom tro multaj kaj tedaj), vespero de ukraina kulturo, komuna adiaŭa koncerto... Krom ĉio cetera, okazis tradicia konkurso de limerikoj (mi ne sciis pli frue) – do mi partoprenis kaj ricevis premion.

limerikoj )

фотографии с конгресса — fotoj el la kongreso )
После конгресса – ещё три дня в Киеве, посмотреть новое (прежде всего – новую станцию метро и городскую электричку) и пообщаться с роднёй. Ромчик очень вырос, увлечённо рассказывал, как отдыхал с родителями в Турции. Начинает осваивать буквы...
Post la kongreso ni pasigis tri pliajn tagojn en Kievo – por vidi novaĵojn (ĉefe – novan metrostacion kaj urban elektrotrajnon) kaj kontakti parencojn. Romĉjo bone kreskis, entuziasme rakontis pri sia ripozado kun la gepatroj en Turkio. Li komencas lerni literojn...
vmel: (Default)
Иногда приходится читать сетования людей о бессмысленности жизни или о том, что из-за ежедневных забот не остаётся времени и сил ни на что другое. Вот, например:
http://ash-rabbi.livejournal.com/207240.html
http://v-fedoroff.livejournal.com/256162.html

Притом – те же (ну, или – такие же) люди каждый день смотрят телевизор, играют в компьютерные игры, бесконечно «общаются» по ICQ или вживую за бутылкой... Странно всё это.
Если время не убивать – его хватит на многое, важно лишь выбрать приоритеты. Не отвлекаться на псевдокультуру, рекламу и прочую «жвачку», предназначенную тем, кто не способен думать самостоятельно. Не «ходить строем», не «колебаться вместе с генеральной линией», не быть овцой в стаде. И если чем-то занялся – то делать всерьёз, доводить до достойного результата.

Работа и домашние заботы есть у всех, у многих людей действительно ничего нет кроме этого.

А вот что, помимо прочего, удалось сделать мне:

Перевод «Евгения Онегина» на эсперанто, издан в 2005 г.:
http://vmel.livejournal.com/1367.html
другие мои произведения:
http://www.esperanto-mv.pp.ru/Melnikov/index.html
потихоньку собирается антология русской поэзии в моих переводах, начиная с Ломоносова – пока в журнале, надеюсь – выйдет и книгой.
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/156-lode.htm#156-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/158-lode.htm#158-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/160-lode.htm#160-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/163-lode.htm#163-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/165-lode.htm#165-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/168-lode.htm#168-03
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/171-lode.htm#171-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/173-lode.htm#173-08
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/180-lode.htm#180-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/185-lode.htm#185-04
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/188-lode.htm#188-11
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/192-lode.htm#192-13
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/194-lode.htm#194-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/197-lode.htm#197-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/201-lode.htm#201-11
http://esperanto.org/Ondo/Ondo/205-lode.htm#13

История городского транспорта Москвы:
Трамвай:
http://tram.ruz.net/history/routes/
Троллейбус:
http://trolley.ruz.net/history/routes/

Сохранение памяти о гениальном кинорежиссёре Ричарде Викторове:
Сбор и обработка материалов:
http://otroki.druid.ru/pages/show/168.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/63.htm
http://otroki.druid.ru/pages/show/159.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/74.htm
А вот – слова от себя:
http://otroki.druid.ru/pages/show/125.htm

Люди пользуются и даже иногда благодарят...

А ещё – игра в спортивное Что?Где?Когда?, третий призёр чемпионата мира 2003, чемпион России 2006, многократный чемпион Москвы. Неоднократно успешно играл в «Свою Игру», и телевизионную, и спортивную.
Ну и по мелочи: преподавание эсперанто в сети, консультации начинающим, написание рецензий на книги (уже с полсотни опубликовано в «La Ondo de Esperanto» – часть из них можно прочесть на сайте журнала: http://www.esperanto.org/Ondo/Ind-rec.htm ).


Iam-tiam mi legas plendojn-lamentojn de diversaj homoj pri sensenceco de la vivo kaj pri tio, ke pro ĉiutagaj zorgoj ne restas tempo kaj fortoj por io serioza (i.a. ankaŭ nedeziron lerni E-on oni tiel pravigas, kvankam per vortoj “subtenas” la ideon...)

Tamen, la samaj/samspecaj homoj ĉiutage spektas TV, ludas per komputilo, senĉese “interkomunikiĝas” per ICQ aŭ vive – kutime kun botelo... Strangas ĉio ĉi.
Se ne “mortigi” tempon – ĝi sufiĉos por multo, gravas nur korekte elekti la prioritatojn. Ne disipi sin per pseŭdokulturo, reklamo kaj ceteraj rubaĵoj, destinitaj al tiuj, kiuj ne kapablas pensi mem. Ne esti obee marŝanta soldato aŭ ŝafo en grego, ne aplaŭdi senpense ĉiun vorton de ŝtatgvidantoj kaj amaskomunikiloj. Kaj se vi pri io okupiĝas – do fari ĉion serioze, por atingi indan rezulton.

Laboron kaj hejmajn zorgojn havas ĉiuj; multaj havas nenion krom tio.

Kaj jen kion, intercetere, sukcesis fari mi:

Traduko de fama rusa versromano “Eŭgeno Onegin”, eldonita en 2005:
http://vmel.livejournal.com/1367.html
aliaj miaj verkoj:
http://www.esperanto-mv.pp.ru/Melnikov/index.html
- precipe atentu la “Pentatonikon”.
poiomete kolektiĝas la Rusa Antologio en miaj tradukoj, ekde Lomonosov (1711-1765) – dume en la revuo, espereble iam aperos ankaŭ libroforme:
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/156-lode.htm#156-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/158-lode.htm#158-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/160-lode.htm#160-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/163-lode.htm#163-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/165-lode.htm#165-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/168-lode.htm#168-03
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/171-lode.htm#171-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/173-lode.htm#173-08
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/180-lode.htm#180-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/185-lode.htm#185-04
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/188-lode.htm#188-11
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/192-lode.htm#192-13
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/194-lode.htm#194-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/197-lode.htm#197-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/201-lode.htm#201-11
http://esperanto.org/Ondo/Ondo/205-lode.htm#13

Historio de urba trafiko en Moskvo (certe, ruslingve):
http://tram.ruz.net/history/routes/
http://trolley.ruz.net/history/routes/

Konservado de memoro pri genia filmreĝisoro Riĉard Viktorov (vidu ankaŭ http://vmel.livejournal.com/12431.html ):
Scenaroj, artikoloj:
http://otroki.druid.ru/pages/show/168.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/63.htm
http://otroki.druid.ru/pages/show/159.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/74.htm
kaj miaj propraj rememoroj:
http://otroki.druid.ru/pages/show/125.htm

Oni uzas kaj iam eĉ dankas...

Kaj plie – sporta intelekta ludo “Kio? Kie? Kiam?”: tria loko en la mondĉampionado 2003, ĉampiono de Rusio 2006, multfoja ĉampiono de Moskvo. Mi plurfoje sukcese ludis “Propran Ludon” (anglalingva versio nomiĝas “Jeopardy!”), ankaŭ televide.
Nu, kaj “bagateloj”: instruado de E-o en interreto, konsultado de komencantoj, verkado de recenzoj (pli ol 50 jam aperis en «La Ondo de Esperanto» – parton el ili oni povas legi rete: http://www.esperanto.org/Ondo/Ind-rec.htm ). Miaj kontribuoj aperis ankaŭ en "Beletra Almanako", n-roj, 1, 7, 8. Baldaŭ aperos en la 12-a n-ro.
vmel: (Default)
Karaj geamikoj!
Inter la 14 kaj 25 de oktobro okazos tutrusia censo. BONVOLU MENCII ESPERANTON DUM LA RESPONDADO!

En la enketilo ekzistas punkto 9.2 - lingvoposedado, kaj tie vi rajtas mencii ION AJN. Tio signifas ke enketisto _devos_ enskribi tion, kion vi diktos. Do en unu el tri malplenaj linioj enskribu Esperanton, se vi efektive posedas ĝin. Samtempe mi proponas ne mencii esperantistecon kiel naciecon, sed ke ĉiu indiku sian veran naciecon laŭ sia memdifino.

Poste ĉiuj rezultoj estos atingeblaj en la retejo de "Rosstat", kaj kiam la rezultoj pretos, ni klopodos laŭeble plej rapide informiĝi, kiom da esperanto-parolantoj ekzistas en la lando.

Krome mi petas disvastigi ĉi tiun alvokon ĉie, kie vi povos, ankaŭ ruslingve (ruslingva teksto sekvos ĉi-sube).


Grigorij Arosev,
prezidanto de REU

=============================================================================

Дорогие друзья!
С 14 по 25 октября в России пройдёт перепись населения. ПРОШУ УПОМЯНУТЬ ЭСПЕРАНТО ВО ВРЕМЯ ОТВЕТА НА ВОПРОСЫ!

В анкете существует пункт 9.2 - владение языками, и там вы имеете право упомянуть что угодно - переписчик обязан записать всё с ваших слов, как вы ему продиктуете. В одной из трёх пустых строчек впишите язык эсперанто (если вы им действительно владеете). Вместе с этим я предлагаю не упоминать эсперанто как национальность.

По окончании переписи все данные будут доступны на сайте Росстата, и мы постараемся как можно быстрее выяснить, сколько людей, владеющих эсперанто, проживает в России.

Также прошу распространить это обращение везде, где возможно - как на русском, так и на эсперанто.


Григорий Аросев,
президент Российского союза эсперантистов

===========
От себя добавлю: в анкете предусмотрено 3 строчки для указания языков, которыми вы владеете. Для большинства этого хватит с избытком, для меня - мало. Так что наряду с эсперанто смогу упомянуть лишь белорусский и украинский.
Впрочем, нынешняя анкета - уже большой прогресс. Благодаря настойчивости Российского Союза Эсперантистов (я тоже участвовал в работе) теперь эсперанто впервые получает отдельный код, а не сваливается в кучу "прочие языки". Так что появилась возможность примерно оценить (снизу) количество эсперантистов в России.

Mia aldono: en la enketilo troviĝas nur 3 linioj por indiki fremdajn lingvojn, kiujn oni posedas. Por plejmulto de loĝantoj tio pli ol sufiĉos, por mi - ne. Do apud Esperanto mi povos mencii nur la belorusan kaj la ukrainan.
Tamen, la nuna enketilo jam estas granda progreso. Dank' al persistemo de REU (ankaŭ mi partoprenis la laboron) nun Esperanto ricevis apartan kodon, sed ne perdiĝas en amaso de "ceteraj lingvoj". Do aperis la eblo proksimume taksi (de sube) la kvanton de e-istoj en Rusio.
vmel: (Default)
В 1986 году я случайно увидел в метро девушку, буквально обвешанную эмблемами эсперанто. Это была Ирина Миронова из Кемерова. Она таким образом искала единомышленников. Я привёл её в наш клуб, рассказал всё что надо. На следующий год встретил её на эсперанто-слёте. Как оказалось, я произвёл на неё впечатление – но сам и не подозревал об этом...
В январе 1997 она приехала в Москву в командировку и разыскала меня, чтобы показать мне свой перевод сказки «Теремок» (стихотворная версия С.Маршака). Эсперантисты давно признали мой авторитет по части поэзии. Да, я беспощадный критик, но всегда указываю на конкретные недостатки и помогаю их исправлять; хвалю очень редко – так что моя похвала много значит...
Ирине до тех пор все говорили, что перевод прекрасный. Я его раскритиковал и многое переделал.

Всё было готово к изданию, даже специально выполненные иллюстрации (художник Василий Кравчук) – но человек, от которого всё зависело в издательстве, внезапно умер...
Несколько лет я искал возможности издать наш перевод сказки в разных странах.
И вот наконец, сказка издана в Италии, в качестве специального номера журнала “Etuleto” («Малыш»), 4 / 2010. Добавлен итальянский перевод (переводчики – Marino Curnis, Alessandra Visinoni), сохраняющий поэзию оригинала и нашего эсперанто-перевода.
Сегодня мы с Ириной получили авторские экземпляры. Замечательный подарок к 10-летию нашей свадьбы, которое мы отметили 15 сентября...

En 1986 mi hazarde ekvidis en metroo fraŭlinon, abunde ornamitan per Esperanto-emblemoj. Estis Irina Mironova el urbo Kemerovo – ŝi tiamaniere serĉis samideanojn. Mi venigis ŝin en nian klubon, montris kaj rakontis ĉion necesan. Sekvajare mi renkontis ŝin en Esperanto-tendaro apud Moskvo. Poste evidentiĝis, ke mi tre favore impresis ŝin – sed mi mem eĉ ne konjektis pri tio...
Januare 1997 ŝi venis en Moskvon oficvojaĝe kaj trovis min por montri sian tradukon de versa fabelo “Teremeto” (rusa popola fabelo, versigita de Samuil Marŝak). Ja oni konas kaj aprezas mian aŭtoritaton en Esperanto-poezio. Jes, mi estas senkompata, sed mi ĉiam indikas konkretajn mankojn kaj proponas plibonigojn; mi malofte laŭdas – do mia laŭdo multon signifas...
Al Irina ĝis tiam oni diradis, ke la traduko estas belega. Mi ĝin forte kritikis kaj multon refaris.

Ĉio estis preta por eldono, eĉ speciale faritaj belaj ilustraĵoj (pentristo Vasilij Kravĉuk) – sed la homo, de kiu ĉio dependis en la eldonejo, subite mortis.
Dum kelkaj jaroj mi serĉadis la eblecon eldoni nian fabel-tradukon en diversaj landoj.
Kaj jen fine ĝi aperis en Italio, kiel speciala numero de la revuo “Etuleto”, 4 / 2010. Estas aldonita itala traduko (de Marino Curnis kaj Alessandra Visinoni), transdonanta poeziecon de la originalo kaj nia Esperanto-traduko.
Hodiaŭ mi kaj Irina ricevis la aŭtorajn ekzemplerojn. Estas bonega donaco por 10-jara jubileo de nia geedziĝo, kiun ni festis la 15-an de septembro...

Pri nia historio oni povas legi mian novelon “Historio de amo” en novelkolekto “El ombro”; kaj “de alia flanko” ĉio estas priskribita en revuo “La Karavelo”, n-ro 009, paĝoj 13-15.
vmel: (Default)
25-31 июля побывал в Киеве в гостях у дочери Нийи [livejournal.com profile] early_wind, наконец увидел внука.
25-31-an de julio mi estis en Kievo gaste ĉe mia filino Nija [livejournal.com profile] early_wind, finfine ekvidis la nepon.

Меня тут недавно спрашивали: «Ты, наверное, себя дедом еще не ощущаешь?» Я тут же вспомнил любимую фразу нашего подполковника с военной кафедры: «Не помацаю – не повірю!» Отже, помацав... ;)
Oni min demandis antaŭnelonge: “Vi, probable, ankoraŭ ne sentas vin avo?” Kaj mi tuj rememoris ŝatatan frazon de nia instruisto pri milit-aferoj, ukrainlingve: “(Se mi) ne palpos, (do) ne kredos!” Do jen, mi palpis... ;)

Ромка вовсю бегает, а словарный запас пока минимальный – «мама», «би-би» (машина и вообще всё что ездит), «бабах» (всё что падает) и ещё пара словечек, которые и не запишешь буквами. Но всё понимает: когда родители говорили, что надо кому-то там позвонить, надо найти телефон (записанный там-то) – Ромка тут же принёс папе из другой комнаты его мобильник.
Romĉjo vigle kuradas, sed lia vortpriovizo estas dume magra, nur kelkaj vortoj distingeblas. Tamen, li ĉion komprenas: kiam la gepatroj interparolis pri tio, ke necesas telefoni al certa persono, necesas trovi la telefonon (en ordinara parolo ruse kaj ukraine “telefono” signifas ankaŭ “telefonnumero”) – Romĉjo tuj alportis al la patro ties poŝtelefonon.

Ездили на дачу к родителям Тараса (мужа Нийи). Замечательные люди. Украинское гостеприимство впечатляет даже больше, чем сибирское. Разумеется, сало (сакральный символ, можно сказать!); давно забытое в России грузинское вино и множество домашних вкусностей.
Душевно пообщались. Я даже старался говорить по-украински, надеюсь – впечатлил. Ага, «сват приехал из самой Москвы». «Москаль», выучивший украинский язык по собственной инициативе, причём даже без реальной необходимости (никогда не жил в украиноязычной среде больше пары недель) – наверное, редкое явление. Чувствуется, что этого они не ожидали...
Ni kune vizitis la somerdomon de la boparencoj. Ukraina gastamo vere eminentas. Multaj hejme preparitaj bongustaĵoj, kartvela vino (delonge forgesita en Rusio pro politikaj kaŭzoj) kaj certe lardo kiel simbolo de gastamo...
Estas tre bonkoraj homoj. Por komplezi, mi eĉ strebis paroli kun ili ukraine, espereble – impresis. Videble, ili ne atendis tion. Evidente, ruso, proprainiciate lerninta la ukrainan lingvon, eĉ sen reala neceso – estas malofta fenomeno...

25 июля, по случаю Дня Эсперанто (годовщина выхода первого учебника в 1887 году) на Крещатике прошёл информационный пикет за эсперанто. Я был рад увидеть старых друзей: вот мы с Михаилом Линецким.
25-an de julio, okaze de la Tago de Esperanto (datreveno de la Unua Libro) en la urbocentro okazis agitado por E-o: granda plakato, tablo kun libroj kaj revuoj en kaj pri Esperanto... Mi ĝojis vidi la malnovajn amikojn: jen estas mi kun Mikaelo Lineckij.

Будущим летом Международный Молодёжный Эсперанто-конгресс пройдёт под Киевом, как раз поблизости от их дачи. Поедем с Ирой обязательно, а после конгресса, будем надеяться, останемся погостить. Авось и Нийя хоть на денёк на конгресс выберется...
Venontjare IJK okazos apud Kievo, ĝuste apud la somerdomo de la boparencoj. Ni nepre partoprenos, kaj post la kongreso, espereble, restos por gasti. Eble ankaŭ Nija povos viziti la kongreson almenaŭ por unu tago...

Побывали с Нийей в музее воды. Очень интересно, своеобразно и заставляет задуматься. С фотографиями не заладилось, пару фоток и небольшое видео оттуда можно увидеть здесь.
Mi kun Nija (kaj dormanta Romĉjo) vizitis muzeon de akvo. Vere interese kaj pensige. Fotoj ne sukcesis, du fotojn kaj negrandan videon el la muzeo eblas vidi ĉi tie.

Сам город произвёл прекрасное впечатление. Я не был здесь 14 лет, в последнее время слышал много негативного – в реальности всё вовсе не так плохо. Люди спокойные и доброжелательные (особенно в сравнении с Москвой), автомобильных пробок почти нет (опять же, в сравнении), транспорт работает отлично. Увы, от трамвая остались рожки да ножки, а метро строится слишком медленно, но автобусы и троллейбусы в полном порядке. Киевские маршрутки, в отличие от московских, вполне можно считать общественным транспортом: они комфортабельны, предсказуемы, а главное – безопасны. Тарифы ниже московских в 4 раза.
На Крещатике, прямо под Майданом Незалежности – подземный торговый центр «Глобус», через дорогу – ещё один с тем же названием. Так что если вам потребуется другой глобус – то вам сюда. Да, про глобус Украины я тоже вспомнил...
Овощи-фрукты на базаре в разы дешевле, чем в Москве, промышленно обработанные продукты в магазинах стоят примерно как у нас.
Национальных и языковых проблем не заметил.
La urbo mem impresas bonege. Mi ne vizitis ĝin dum 14 jaroj, lastatempe aŭdis plurajn negativaĵojn – sed reale ĉio tute bonas. La homoj estas trankvilaj kaj bonkoraj (precipe kompare kun Moskvo), aŭtoŝtopiĝoj preskaŭ ne estas (same – kompare), urba trafiko funkcias akurate. Ve, restis nur malmultaj tramoj, metroo estas konstruata tro malrapide, sed busoj kaj trolebusoj enordas. Privataj busetoj en Kievo (malkiel en Moskvo) same konsidereblas kiel trafikspeco: ili estas komfortaj, prognozeblaj, kaj plej grave – sekuraj. La prezoj estas kvaronaj de la moskvaj.
En la urbocentro, rekte sub la Placo de Sendependeco, situas subtera vendocentro “Globus”, proksime troviĝas alia samspeca kaj samnoma. Do se vi, kiel en certaj anekdotoj, bezonos alternativan globusonglobuson de Ukrainio – venu.
Fruktoj-legomoj en bazaro kostas kelkoble malpli ol en Moskvo, industrie preparitaj manĝaĵoj – proksimume samtiom.
Naciajn kaj lingvajn problemojn mi ne rimarkis.
vmel: (Default)
Я тут дедушкой стал. Не сказать, чтобы неожиданно, но ощущение странноватое...
Мою дочь Нийю, возможно, многие (в основном эсперантисты) знают/помнят. И вот –

мой внук Роман Тарасович Вус родился 2 декабря 2008 г. в Киеве.


Всё в порядке, все здоровы...

Mi iĝis avo. Ne subite, sed la sento mem estas iom stranga.
Mian filinon Nija, denaskan esperantistinon, probable iuj konas/memoras. Kaj jen –

mia nepo Roman Tarasoviĉ VUS naskiĝis la 2-an de decembro 2008 en Kievo, Ukrainio.


Ĉio bonordas, ĉiuj sanas...

Дополнение -- Ĝisdatigo:
От души благодарю всех поздравивших! Даже не ожидал, что всего за несколько минут придёт больше десятка поздравлений.
Mi kore dankas ĉiujn gratulintojn! Mi eĉ ne supozis, ke dum nur kelkaj minutoj venos deko da gratuloj, eĉ en Esperanto de neesperantistoj. ;)
vmel: (Default)
Навеяно обсуждением очередного ЧГК-вопроса здесь...
Есть у меня такая особенность: если я что-то знаю с детства/юности, то мне кажется, что это должны знать все.
Читал много и бессистемно, в основном научно-популярную литературу из самых разных областей – считал (и продолжаю считать), что она полезнее основной массы художественной литературы. Память – все говорят – феноменальная. И чего только в ней не отложилось за почти полвека сознательной жизни... Много раз вспоминал во время минуты обсуждения что-то прочитанное 30-40 лет назад, не имеющее отношения ни к моей специальности, ни к моим увлечениям.
Кто-то удивляется: «Откуда ты это знаешь?» Я удивляюсь в ответ: «Как можно этого не знать?»
А ещё, наверное, я избалован постоянным общением со знатоками.
Всё время прокалываюсь на том, что переоцениваю уровень эрудиции других людей. Много раз организовывал ЧГК-турниры среди «обычных людей» на эсперанто, брал детские пакеты, на которых школьники берут 10 из 12 – и тут взрослые берут 2 из 12. А иностранцы частенько вообще не понимают – что от них требуется. Увы!

Post pridiskuto de unu el demandoj, luditaj en “Kio? Kie? Kiam?”...
Mi havas strangan trajton: se mi ion scias ekde infanaĝo – do al mi ŝajnas, ke tion devas scii ĉiuj.
Mi legis multe kaj sensisteme, ĉefe sciencpopularan literaturon el plej diversaj branĉoj. Mi opiniis (kaj opinias plu), ke ĝi pli utilas ol plejparto de beletro. Mia memoro – ĉiuj diras – estas fenomene elstara. En ĝi, dum preskaŭ duonjarcento de konscia vivo, fiksiĝis amasego da diversaĵoj... Plurfoje dum minuto de pridiskuto mi rememoris ion legitan antaŭ 30-40 jaroj, senrilatan al miaj fakoj kaj ŝatokupoj.
Iu miras: “De kie vi scias tion?” Mi responde miras: “Kiel eblas tion ne scii?”
Kaj plie, mi probable estas tro dorlotita per komunikado kun la sciuloj.
Konstante mi seniluziiĝas, supertaksante erudici-nivelon de aliaj homoj. Multfoje mi organizis turnirojn de “Kio? Kie? Kiam?” inter ordinaraj homoj (en Esperanto): mi uzis demandojn por mezlernejanoj, la lernejanoj-sciuloj kutime korekte respondas 10 el 12 tiaj demandoj – sed jen plenaĝuloj apenaŭ sukcesas respondi 2 el 12. Kaj fremdlandanoj, ne konintaj la ludon pli frue, ofte eĉ ne komprenas – kio estas bezonata de ili. Ve!
vmel: (Default)
газета «ВЫШКА» (ежемесячная, тираж 3000, 8 страниц А3) в № 6 (92) за октябрь 2007 опубликовала интервью со мной на целую страницу, под заголовком «СЛАБ́О ПЕРЕВЕСТИ ОНЕГИНА НА ЭСПЕРАНТО? В ВЫШКЕ РАБОТАЕТ ЧЕЛОВЕК, КОТОРОМУ ЭТО ПОД СИЛУ».
Студентка факультета журналистики Лилия Хакимова, как я понимаю, искала нетривиальную тему для своей курсовой работы – и нашла. Надеюсь, ей поставили «отлично»...
Умные, хорошо выстроенные вопросы, чёткая запись. Я рассказал о том, как пришёл к эсперанто, о моей литературной работе, о журнале “La Ondo de Esperanto”, о моём переводе «Евгения Онегина», об отношении к другим языкам, об игре в «Что? Где? Когда?», о том, как попал в Высшую Школу Экономики... и ещё о многом.
Рядом под рубрикой «справка» за подписью Ольги Марковой, главного редактора газеты, помещён краткий рассказ о том, что такое эсперанто – весьма добротный, без ляпов.
В качестве иллюстраций – мой портрет и обложка перевода «Онегина».

В общем, надеюсь, теперь кто-то из студентов ГУ-ВШЭ заинтересуется эсперанто (в ЧГК здесь уже играют многие). Ну и просто приятно...

La gazeto «ВЫШКА» (“Viŝka” – altaĵo, alta turo, ĉi tie – slanga nomo de la altlernejo; monata gazeto, eldonkvanto 3000, 8 paĝoj A3) en n-ro 6 (92), oktobro 2007, aperigis tutpaĝan intervjuon kun mi, kun la titolo: “ĈU VI KAPABLAS TRADUKI EŬGENON ONEGIN AL ESPERANTO? EN LA ALTLERNEJO LABORAS LA HOMO, KIU TION POVAS”.
Studentino de ĵurnalista fakultato Lilija Ĥakimova, supozeble, serĉis netrivialan temon por sia kurslaboro – kaj trovis ja. Mi esperas, ke ŝi ricevis noton “perfekte”...
Saĝaj, bone aranĝitaj demandoj, klara kohera enskribo. Mi rakontis, kiel mi venis al Esperanto, pri mia literatura agado, pri “La Ondo de Esperanto”, pri mia traduko de “Eŭgeno Onegin”, pri mia rilato al aliaj lingvoj, pri la ludo “Kio? Kie? Kiam?”, pri tio kiel mi trafis en la Altlernejon pri Ekonomiko... kaj pri multo plia.
Apude, en rubriko “por informo”, kun subskribo de la ĉefredaktorino Olga Markova, legeblas skiza rakonto pri Esperanto – tute bonstila, sen fuŝoj. Verdire, preskaŭ ĉiuj frazoj rekoneblas – ili estas prenitaj el mia iama enciklopedia artikolo, poste iom modifita kiel prefaco por vica lernolibro... tamen gravas, ke la priskribo estas pozitiva.
Ilustraĵoj – mia portreto kaj la kovrilpaĝo de tradukita “Onegin”, vidu se vi ankoraŭ ne vidis.

Do, mi esperas, ke iu el studentoj de la Altlernejo pri Ekonomiko interesiĝos pri Esperanto (“Kio? Kie? Kiam?” oni ĉi tie jam amase ludas). Nu, kaj simple estas agrable...

Дополнение / Ĝisdatigo: Текст интервью появился на сайте газеты.
La teksto de la intervjuo aperis en la retejo de la gazeto.
http://www.gazetavishka.ru/2007/10/30/slabo-perevesti-onegina-na-esperanto/#more-224
vmel: (Default)
Вчера в «Профессорском клубе» Высшей Школы Экономики (где я работаю) состоялся концерт Андрея Коробейникова – выдающегося пианиста, лауреата многих конкурсов, выступающего с концертами по всему миру. Никогда раньше на таких концертах не собиралось столько публики. Прозвучали Аппассионата Бетховена, полонез ля бемоль мажор Шопена, сочинения С.Прокофьева и Д.Шостаковича. Две вещи были не объявлены – по-видимому, это сочинения самого Андрея.
Эсперантисты знают Андрея Коробейникова очень давно: в 12 лет он поступил в Европейский Университет права “Justo”, где язык эсперанто обязателен для изучения; много раз выступал на эсперанто-встречах – поначалу на небольших в России, затем и на всемирных конгрессах перед двухтысячной аудиторией, в том числе в 2006 г. в Италии. Сейчас ему 21 год. Трудно привыкнуть к мысли, что давно знакомый мальчик – теперь звезда с мировым именем...
После концерта я подошёл к Андрею, мы поговорили (на эсперанто, разумеется!). Он по-прежнему интересуется состоянием эсперанто-движения в России...

Hieraŭ en la “Profesora klubo” de la Altlernejo pri Ekonomiko (kie mi laboras) okazis koncerto de Andrej Korobejnikov – elstara pianisto, laŭreato de pluraj konkursoj, koncertanta tra tuta mondo. Neniam pli frue en tieaj koncertoj kolektiĝis tiom multe da publiko. Sonis Appassionata de Beethoven, polonezo As-dur de Chopin, verkoj de S.Prokofjev kaj D.Ŝostakoviĉ. Du muzikaĵoj ne estis anoncitaj – supozeble tio estas verkoj de Andreo mem.
Esperantistoj konas Andreon delonge: 12-jara li studentiĝis en Eŭropa Jura Universitato “Justo”, kie Esperanto estas deviga studobjekto; plurfoje li elpaŝis en E-aranĝoj – komence negrandaj en Rusio, poste ankaŭ en Universalaj Kongresoj antaŭ dumilkapa aŭditorio, i.a. en 2006 en Italio. Nun li estas 21-jara. Malfacilas alkutimiĝi al la penso, ke delonge konata knabo nun estas mondfama stelulo...
Post la koncerto mi aliris Andreon, ni interparolis (en E-o, certe!). Li plu interesiĝas pri stato de E-movado en Rusio...
vmel: (Default)
Флешмоб – пять вопросов
В последнее время в ЖЖ все увлеклись флешмобом задавания 5 вопросов с передачей эстафеты дальше. Правила этой игры, я думаю, известны всем. Я долго крепился, удерживаясь от этого похода леммингов. В принципе, любой человек в любой момент может задать мне любые вопросы и так, вот здесь. Соответственно, я не стал ввязываться, когда то же самое предлагали [livejournal.com profile] v_fedoroff, [livejournal.com profile] anatbel и другие.
Но вот на вопросы Гриши [livejournal.com profile] gostrov, которого я, надеюсь небезосновательно, считаю моим давним другом, мне почему-то захотелось ответить...

1. Ты стал президентом США, твои действия? Ответ «взорвать всю страну к чертовой матери» не принимается, по конституции ты обязан действовать на пользу Америке.

Прекратить все войны, сократить в несколько раз количество американских войск за рубежом, сохранив военные базы лишь в критических точках. Закрепить законодательно, что войска за рубеж могут посылаться лишь в качестве миротворцев.

Повернуть США «лицом к миру», конкретно:
Включить в школьную программу обязательное для всех с первого класса изучение иностранных языков. Язык выбирается по желанию из достаточно большого списка. Люди практичные и не любящие излишне напрягаться – выберут эсперанто, поскольку его учить на порядок легче, чем национальные языки.
Для взрослых, которым учиться уже поздно, ввести широкую просветительную кампанию через СМИ и т.п. – люди должны осознать, что в мире есть и другие страны и языки, что другие люди ничем не хуже американцев и не обязаны подлаживаться под их интересы. Другая часть той же программы – приучить людей бережно относиться к любым природным ресурсам, избегать неоправданного расточительства и роскоши.

Обязать Microsoft и прочие подобные фирмы предоставлять желающим в бесплатное пользование старые версии ПО, выпущенные более 5 лет назад.

2. Что ты считаешь главным своим достижением в жизни?

Всё-таки – то, чего я достиг в эсперанто-литературе. Мои стихи и лучшие статьи, я уверен, будут читать и через 50 лет, а надеюсь – и позже. Остальное забудется раньше.
Мои дети выросли умными и порядочными людьми, без вредных привычек и т.п. – это тоже очень важно, но я не могу считать это (только) моим достижением.

3. Приходилось ли тебе соглашаться с человеком, который очевидно не прав? Если да, из каких соображений? Если нет, из каких соображений ты мог бы это сделать?

Нет, ни при каких обстоятельствах.
Истина несоизмеримо важнее, чем личные амбиции человека, который к тому же и неумён (поскольку отстаивает ошибочную точку зрения – из-за нехватки знаний по теме или неспособности логически мыслить и т.п.).
Ненавижу обывательское «ты же умнее/благороднее – уступи!» – ведь в этом случае очевидно будет торжествовать глупость и подлость.

4. Что бы ты изменил в своем детстве, если бы мог?

Из зависевшего от меня – почти ничего. Разве что не отказался бы учиться музыке.
Из независевшего – до сих пор жалею, что у меня нет младшей сестры.

5. Если бы обстоятельства не мешали осуществляться твоим планам, кем бы ты сейчас был, чем занимался?

Возможно – наукой. Хотя в принципе меня вполне устраивает и то, что есть. Снова и снова благодарю тебя, Гриша, за то, что ты когда-то (более 10 лет назад) дал мне эту работу.

Как обычно, желающие могут отметиться в комментариях, получить от меня 5 вопросов и ответить на них у себя в ЖЖ (желательно потом поставить ссылку здесь). Одновременно (мне захотелось немного модифицировать правила игры) по желанию при этом можно задать мне ещё по одному вопросу.


Ĉenludo – 5 demandoj
Lastatempe en la Reta Taglibro disvastiĝis la ĉenludo “5 demandoj”: oni ricevas de sia ret-amiko 5 demandojn (pli-malpli hazardajn kaj bizarajn, tamen laŭeble celitajn al konkreta individueco), respondas ilin en sia taglibro kaj proponas al dezirantoj pluporti la stafeton. Mi longe rezistis tiun miaopinie tro vantan ludon; principe ĉiu deziranto povas iam ajn demandi min rekte ĉi tie. Do, mi ne enmiksiĝis kiam la samon proponis miaj kamaradoj [livejournal.com profile] v_fedoroff, [livejournal.com profile] anatbel kaj aliaj.
Sed la demandojn de Grigorij [livejournal.com profile] gostrov, kiun mi – espereble ne senbaze – opinias mia delonga amiko, mi ial ekdeziris respondi...

1. Vi fariĝis prezidento de Usono, kion vi faros? La respondo “eksplodigi la tutan landon al diablo” ne akcepteblas, laŭ la konstitucio vi devas agi por utilo de Usono.

Ĉesigi ĉiujn militojn, grave redukti usonajn milittrupojn eksterlande, konservante armeajn bazojn nur en plej gravaj punktoj. Jure fiksi, ke armeanoj povas esti sendataj eksterlanden nur kiel pacigistoj.

Turni Usonon “vizaĝe al la mondo”, konkrete:
Enmeti en la lernejan programon la lernadon de fremdaj lingvoj, devigan por ĉiuj ekde la unua klaso. La lingvo estu elektata laŭdezire el sufiĉe granda listo. Homoj praktikemaj kaj evitantaj trostreĉiĝon – elektos Esperanton, ĉar ĝi lerneblas multoble pli facile ol naciaj lingvoj.
Por plenaĝuloj, instrui kiujn jam estas malfrue, lanĉi vastan klerigan kampanjon tra amaskomunikiloj ks. – la homoj devas konscii, ke en la mondo ekzistas ankaŭ aliaj landoj kaj lingvoj, ke aliaj homoj ne malpli bonas ol usonanoj kaj ne devas humiliĝi al ties interesoj. Alia parto de la sama programo – alkutimigi homojn ŝpareme rilati al ĉiaj naturrezervoj, eviti troan malŝparemon kaj lukson.

Devigi Microsoft kaj ceterajn similajn firmaojn senpage disponigi al dezirantoj malnovajn versiojn de programaro, aperintajn antaŭ pli ol 5 jaroj.

2. Kion vi opinias via plej ĉefa atingo en la vivo?

Tamen – tion, kion mi atingis en Esperanto-literaturo. Miajn poemojn kaj plej bonajn artikolojn oni legos ankaŭ post 50 jaroj, espereble ankaŭ eĉ poste. La cetero forgesiĝos pli frue.
Miaj gefiloj iĝis saĝaj kaj honestaj homoj, sen malutilaj kutimoj ktp. – ankaŭ tio gravas, sed mi ne povas konsideri tion (nur) mia atingo.

3. Ĉu vi iam konsentis kun homo, kiu evidente ne pravas? Se jes, pro kiaj rezonoj? Se ne, pro kiaj rezonoj vi povus tion fari?

Ne, neniakaze.
La vero nekompareble pli gravas ol personaj ambicioj de homo, kiu krome estas nesaĝa (ĉar defendas la falsan vidpunkton – pro manko de koncernaj scioj, nescipovo logike pensi ks.).
Mi abomenas la filistran “ja vi estas pli saĝa / pli nobla – do cedu!” – ja tiakaze evidente triumfos stulto kaj malhonesto.

4. Kion vi ŝanĝus en via infaneco, se povus?

El tio, kio dependis de mi – preskaŭ nenion. Eble nur ne rifuzus lerni muzikon.
El la sendependa – mi ĝis nun bedaŭras, ke mi ne havas plijunan fratinon.

5. Se la cirkonstancoj ne malhelpus efektivigon de viaj planoj, kio vi estus nun, kion farus?

Eble mi estus sciencisto. Tamen principe mi tute kontentas pro tio, kio estas. Re kaj refoje mi dankas vin, Griĉjo, pro tio, ke vi siatempe (antaŭ pli ol 10 jaroj) donis al mi tiun ĉi laborlokon.

Dezirantoj povas per komento ricevi de mi 5 demandojn kaj respondi ilin en sia reta taglibro (dezirindas poste meti ligon ĉi tie). Samtempe (mi ekvolis iom modifi la lud-regulojn) laŭdezire ĉe tio oni povas fari al mi unu plian demandon.
vmel: (Default)
У меня раньше был девиз в подписи к электронным письмам: «Mi estas senkompata!» (Я безжалостен! – на эсперанто). История следующая: в 1995 в Гданьске проходил 14й Международный Литературный Форум (на э-о), с темой «Любовь в поэзии и в прозе». Меня пригласили в качестве докладчика – на халяву (кроме дороги, но плацкарт до Калининграда и оттуда автобус до Гданьска, 200 км, это копейки, а тогда ни визы, ни приглашения не требовалось).
Традиционно в первый вечер каждый кратко рассказывает о себе, ну я и упомянул, что не только поэт, но и литературный критик, что если автора хвалить – он посчитает себя великим и успокоится, поэтому надо указывать все недостатки и т.д. Сказал, в числе прочего, процитированную фразу, видимо – слишком сильно выделив голосом. Народ впечатлился. Присутствовавший там Мигель Фернандес запомнил, и потом не раз меня по-доброму передразнивал, добавляя весь испанский темперамент. Из Гданьска многие поехали на Универсальный Конгресс в Тампере, как я потом выяснил, уже там обо мне рассказывали легенды...
Так и приклеилось, а когда я увидел у многих в подписях к электронным письмам иноязычные девизы – подумал, что мой не хуже. Потом, правда, надоело каждый раз объяснять, откуда оно взялось – пришлось убрать...
А вспомнил я это в связи с недавно появившейся моей фотографией. Это – RET-07 (я уже рассказывал о слёте), снято во время «круглого стола», дискуссия о толерантности. Как можно догадаться, я был совершенно нетолерантен, неполиткорректен и безжалостен!..


Siatempe mi havis frapfrazon en la aŭtomata subskribo al retmesaĝoj: «Mi estas senkompata!»
La historio jenas: en 1995 en Gdansko okazis la 14a Internacia Literatura Forumo, kun la temo “Amo en poezio kaj en prozo”. Oni invitis min – senpage, kiel preleganton (necesis pagi nur la vojon, sed malluksa trajno ĝis Kaliningrado kaj buso de tie ĝis Gdansko, 200 km, kostis bagatelon, kaj vizo tiam ne estis necesa).
Tradicie dum la interkona vespero ĉiu rakontis pri si – do mi menciis, ke mi estas ne nur poeto, sed ankaŭ literatura kritikisto; ke se oni laŭdas aŭtoron – tiu opinios sin geniulo kaj trankviliĝos, tial necesas indiki ĉiujn mankojn ktp. Do mi diris, interalie, ankaŭ la cititan frazon, eble tro emfazinte. La popolon tio impresis. Ĉeestinta Miguel Fernández memorfiksis, kaj poste kelkfoje bonhumore parodiis min, enmetante la tutan hispanan temperamenton. El Gdansko multaj partoprenintoj veturis al UK en Tampereo, kiel mi poste eksciis – jam tie oni rakontis pri mi legendojn.
Jen tiel la frazo fiksiĝis, kaj kiam mi ekvidis ĉe miaj konatoj en subskriboj al retmesaĝoj fremdlingvajn frazojn – mi decidis, ke la mia ne malpli bonas. Poste, verdire, al mi tedis ĉiufoje klarigi la devenon – do mi forigis la frazon...
Rememoris mi tion lige kun mia foto aperinta antaŭnelonge. Tio estas RET-07 (mi jam rakontis), fotita dum la “ronda tablo”, diskuto pri toleremo. Kiel oni povas konjekti, mi estis tute netolerema, ne politike korekta kaj senkompata!..


Фотография кликабельна – la foto klakeblas.
vmel: (Default)
Получил поздравление в стихах от Клары Илютович:
Mi ricevis versan naskiĝtagan gratulon de Klara Ilutoviĉ:

En la dense verda mezjulia vesto
La natur’ salutu Vin per ĉiu flor’.
Via jubileo brilu kiel festo
De l’ sagaco, arda kaj vivama kor’.

Da bonŝancoj Viaj granda estu kvanto,
Vin favoru kirloj de la bunta mond’,
Vastu ocean’ de Via Esperanto,
Portu Vin fidele ĝia verda ond’.

Atentige laŭte sonu Via vorto
Por la lingva sano, brilo kaj valor’.
Via intelekta venkaltira forto
Sugestie voku l’ apudulojn sor.

En bonesperiga Via flamo krea
Estingiĝu premaj voĉoj de l’ rutin’.
Kantu naskiĝtago Via jubilea –
El la tuta koro mi gratulas Vin!

50

Jul. 18th, 2007 10:59 am
vmel: (Default)
Юбилей, однако...
Jubileo, tamen...
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-08
vmel: (Default)
7-8 июля съездили командой в Санкт-Петербург, на международный фестиваль интеллектуальных игр «Белые ночи – Энергокапитал» – Этап Кубка Мира по игре «Что? Где? Когда?»
Результат нащей команды («Неспроста») – 6-е место. Могли бы сыграть и лучше, но несколько раз правильная версия была настолько тупой и примитивной, что невозможно было поверить, что это могут спросить.
Полная таблица результатов.
Сам город, который я всегда считал хмурым и неприветливым, в этот раз – на удивление – мне очень понравился...
На Чемпионат Мира мы проходим, но я, к сожалению, не смогу в нём участвовать: по времени совпадает с Rusiaj Esperanto-Tagoj. RET-07 будет крупнейшим эсперанто-мероприятием в постсоветской России.
В июльском номере журнала “La Ondo de Esperanto” опубликована подборка моих переводов стихов М.В.Ломоносова. Со временем, надеюсь, сложится целая антология русской поэзии, ведь русская поэзия – это не только Пушкин... Следующая подборка – стихи А.П.Сумарокова – уже готова, должна появиться в октябрьском номере.
Пишу рецензию на книгу Лены Карпуниной “Neokazinta amo” («Несостоявшаяся любовь»). Сентиментальное дамское чтиво – а что делать? Женщины составляют 2/3 всех эсперантистов, во всяком случае в России, а на живом богатом языке существуют все виды литературы...
Часть моих опубликованных рецензий можно найти здесь.

7-8 de julio nia teamo «Nesprosta» partoprenis la internacian festivalon de intelektaj ludoj «Blankaj noktoj» en Sankt-Peterburgo, etapon de la Monda Pokalo.
Nia rezulto estas la 6-a loko. Eblus pli bone, sed kelkfoje la ĝusta respondo estis tiom primitiva kaj neinteresa, ke ni ne povis kredi, ke oni povas tion demandi.
Plena tabelo de rezultoj (ruslingva).
Mem la urbo, kiun mi ĉiam opiniis morna kaj malafabla, ĉi-foje – mirinde – al mi tre plaĉis...
Ni sukcese trafas al la Mondĉampionado, sed bedaŭrinde mi ne povos ĝin partopreni: tempe ĝi koincidas kun Rusiaj Esperanto-Tagoj. RET-07 estos la plej amasa Esperanto-aranĝo en postsocialisma Rusio.
En la julia kajero de “La Ondo de Esperanto” aperis kolekto de miaj poemtradukoj el M.V.Lomonosov. Iom post iom, mi esperas, formiĝos tuta antologio de rusa poezio, ja la rusa poezio ne estas nura Puŝkin... La sekva kolekto – poemoj de A.P.Sumarokov – jam pretas, devas aperi en la oktobra kajero.
Nun mi verkas recenzon pri la libro de Lena Karpunina “Neokazinta amo”. Sentimentala porvirina legaĵo – sed kion fari? Virinoj konsistigas 2/3 de ĉiuj esperantistoj, almenaŭ en Rusio, kaj en la vivanta riĉa lingvo ekzistas ĉiuj specoj de literaturo...
Parton de miaj jam presitaj recenzoj oni povas trovi ĉi tie.
vmel: (Default)
Люди, далёкие от эсперанто, само слово «эсперанто» чаще используют в переносном смысле (вспомогательное средство для взаимопонимания), нередко – с негативной окраской (искусственное, слишком упрощённое и т.п.). Впрочем, иногда встречается и вполне достойное (и забавное) переносное употребление.
В газете «Московский Комсомолец» за 19.06.2007 появилась реклама французского вина из серии Chateau (наверное, не следует здесь упоминать конкретную марку). Фрагмент – перед вами. Слово VIN здесь, очевидно, французское – для эсперанто следовало бы добавить апостроф. С другой стороны, слово Esperanto по-французски пишется с надстрочным знаком.
А сама идея замечательная: подвыпившие люди прекрасно понимают друг друга (или им так кажется)...

Так что – за эсперанто и за ваше здоровье!

Дополнение: Очевидно, это целая рекламная кампания. 26.06.2007 в той же газете появилась реклама другого вина (испанского), с той же картинкой в других цветах.

Так что выпьем по второй! За объединение и взаимопонимание людей во всём мире. С помощью того, что кому больше нравится...



Neesperantistoj kutime uzas la vorton “Esperanto” en figura senco (helpa interkomprenilo), ofte – kun negativa nuanco (atrefarita, tro simpligita ks.). Tamen, iam troveblas ankaŭ tute deca (kaj amuza) figura vortuzo.
En la tagĵurnalo “Moskovskij Komsomolec” (ruslingva) 19.06.2007 aperis reklamo de franca vino el la serio Chateau (probable, ne decas ĉi tie mencii konkretan markon). La fragmenton vi vidas. La vorto VIN estas evidente franca – alikaze necesus aldoni apostrofon. Aliflanke, la vorto Esperanto franclingve estas skribata kun supersigno. Ruslingva linio signifas: “Nin komprenas tuta mondo”.
Kaj mem la ideo estas brila: drinkintaj homoj bonege komprenas unu la alian (aŭ al ili tiel ŝajnas)...

Do – per Esperanto por mondpaco je via sano!

Ĝisdatigo: Evidente, tio estas tuta reklamkampanjo. 26.06.2007 en la sama ĵurnalo aperis reklamo de alia vino (hispana), kun la sama bildeto en aliaj koloroj.

Ni ripetu la toston! Por unuiĝo kaj interkompreniĝo de homoj en la tuta mondo! Pere de tio, kion oni preferas...
vmel: (Default)
Уже вовсю ощущается весна. Не только на улице, но и в ЖЖ. Недавно увидел примечательную цитату, пишет [livejournal.com profile] marta_ketro:

Весенние женщины имеют особый гордый и глупый вид – можно подумать, на них нет трусов. На самом деле, у каждой припасен секрет: у одной лифчик кружевной, другая надела чулки и ветер холодит былые ляжки, а у третьей всего лишь новая помада в сумочке, – но лица при этом такие, будто у них под юбкой все тайны мира.

Jam bone senteblas la printempo. Ne nur surstrate, ankaŭ en la Reta Taglibro. Antaŭnelonge mi legis bonegan fragmenton, do mi ŝatus traduki:

Printempaj virinoj havas specifan fieran kaj stultan aspekton – oni povas supozi, ke ili ne surhavas kalsonetojn. Reale, ĉiu virino preparis sian sekreton: unu havas puntan mamzonon, la alia surmetis ŝtrumpojn kaj vento malvarmigas iamajn femurojn*, kaj la tria nure havas novan lipŝminkaĵon en la mansaketo – sed la vizaĝoj estas tiaj, kvazaŭ sub iliaj jupoj kaŝiĝas ĉiuj sekretoj de la mondo.

источник / fonto

____
* (nerekta cito, aludo al tre populara kanto, origine temis pri eksaj militistoj, al kiuj vento malvarmigas iamajn vundojn.)
vmel: (Default)
Приближается Новый Год. Это единственный праздник, который отмечают все без исключения. Отмечают активно и при этом очень однообразно.
Покупаю, как обычно, продукты на неделю – и полное впечатление, будто перед Новым Годом у всех отрастает второе горло и второй желудок...

Еще в начале декабря, по дороге в эсперанто-клуб (т.е. в районе, где я бываю не так часто) увидел на фоне тёмного здания ярко светящиеся красным цифры «20 07» (именно так, с промежутком в середине). Подумал: чёрт, неужели я что-то перепутал и теперь опаздываю на целый час? Через несколько секунд дошло...

А погода совершенно непотребная: хаотические скачки температуры вверх и вниз от нуля, ветер...

И всё равно – всех С Новым Годом!

Proksimiĝas la Novjaro. Tio estas la sola festo, kiun celebras ĉiuj senescepte. Celebras aktive kaj tamen tute neinterese.
Kiel kutime mi aĉetas nutraĵojn por semajno – kaj aperas impreso, kvazaŭ antaŭ la Novjaro en ĉiu homo elkreskas dua gorĝo kaj dua stomako...

Jam komence de decembro, irante al la E-klubo (t.e. en la urboparto, kiun mi vizitas ne tiom ofte) mi ekvidis sur malhela konstruaĵo ruĝe lumantajn ciferojn “20 07” (ĝuste tiel, kun spaco interne). Venis la penso: diable, ĉu mi ion misis kaj nun malfruas je tuta horo? Post kelkaj sekundoj mi komprenis...

Kaj la vetero estas tute sentaŭga: kaosaj saltoj de temperaturo supren kaj suben de nulo, vento...

Kaj tutegale, al ĉiuj – Feliĉan Novjaron!
vmel: (Default)

Рекламная листовка с распродажи одежды в Москве, проспект Вернадского.

Pardonu min tiuj, kiuj ne legas ruse, ĉi-foje mi ne povas fari adekvatan version en Esperanto. Estas reklamfolio pri rabatita antaŭnovjara disvendo de vestaĵoj. Sur la tabuleto estas skribite: "finon al vintro! - ...... al prezoj!" Ses punktoj evidente anstataŭas 6-literan vorton, krude obscenan, kun signifo proksima al "fino", pli ĝuste - plena k definitiva fino, k derivatan de la radiko "piĉo". Jen tia reklamo fojfoje aperas en Rusio.

Дополнение / Ĝisdatigo:
Найден ещё более шедевральный вариант этой рекламы:
http://16-shells.livejournal.com/220900.html
Estas trovita eĉ pli elstara varianto de tiu reklamo.
Estas aldonita versaĵeto, kun forta ritmo: zumetis harmoniko, ludis akordiono, dum eta Antono estis surmetanta (laŭvorte "surtiranta", tiel oni diras, se vestaĵo aŭ ŝuo surmeteblas malfacile, kun peno) ... palton.
La vorto "palton" absolute ne konvenas laŭ rimo, krude disonancas. Laŭ rimo ideale konvenas (k certe tuj rememoriĝas) - "kondomon".
vmel: (Default)
По календарю должна была начаться зима. Смотрю за окно – не похоже. +5˚C. Глобальное потепление проявляется?
Друзья шутят, что сегодня 31 ноября, кто-то даже сказал – 92 сентября.
Но новый месяц всё же начался. Безошибочный признак: огромная очередь в кассы метро. Толпа людей, для которых 1-е число наступило совершенно неожиданно (еще вчера ничто не предвещало!), и надо немедленно покупать проездной на новый месяц. Это при том, что проездные на метро, привязанные к календарному месяцу, невыгодны и неудобны, но такова уж чудовищная инерция поведения людей, не умеющих и не желающих думать. Я бы шёл мимо с чувством собственного превосходства – но надо затратить немалые усилия, чтобы протолкнуться через эту мрачную толпу. Они ещё и недовольны...

Laŭ la kalendaro devus komenciĝi vintro. Mi rigardas tra fenestro – tute ne similas. Estas +5˚C. Ĉu la tutgloba varmiĝo efikas?
Geamikoj ŝercas, ke hodiaŭ estas la 31-a de novembro, iu eĉ diris – la 92-a de septembro.
Tamen la nova monato komenciĝis. Senduba signo: grandega vico ĉe kasoj de la metropoliteno. Amasego da homoj, por kiuj la 1-a tago de monato venis tute neatendite (ankoraŭ hieraŭ nenio prognozeblis!), kaj necesas tuj aĉeti abonementon por nova monato. Kvankam la abonementoj por metroo, alligitaj al kalendara monato, estas malprofitaj kaj neoportunaj – sed tia ja estas terura konduto-inercio de homoj, ne scipovantaj kaj ne dezirantaj pensi. Mi preterirus kun la sento de propra supereco – sed ja necesas apliki egan fortostreĉon por penetri tra tiu morna homamaso. Ili eĉ malkontentas...
Page generated Jul. 27th, 2017 12:34 am
Powered by Dreamwidth Studios