vmel: (Default)
Иногда приходится читать сетования людей о бессмысленности жизни или о том, что из-за ежедневных забот не остаётся времени и сил ни на что другое. Вот, например:
http://ash-rabbi.livejournal.com/207240.html
http://v-fedoroff.livejournal.com/256162.html

Притом – те же (ну, или – такие же) люди каждый день смотрят телевизор, играют в компьютерные игры, бесконечно «общаются» по ICQ или вживую за бутылкой... Странно всё это.
Если время не убивать – его хватит на многое, важно лишь выбрать приоритеты. Не отвлекаться на псевдокультуру, рекламу и прочую «жвачку», предназначенную тем, кто не способен думать самостоятельно. Не «ходить строем», не «колебаться вместе с генеральной линией», не быть овцой в стаде. И если чем-то занялся – то делать всерьёз, доводить до достойного результата.

Работа и домашние заботы есть у всех, у многих людей действительно ничего нет кроме этого.

А вот что, помимо прочего, удалось сделать мне:

Перевод «Евгения Онегина» на эсперанто, издан в 2005 г.:
http://vmel.livejournal.com/1367.html
другие мои произведения:
http://www.esperanto-mv.pp.ru/Melnikov/index.html
потихоньку собирается антология русской поэзии в моих переводах, начиная с Ломоносова – пока в журнале, надеюсь – выйдет и книгой.
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/156-lode.htm#156-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/158-lode.htm#158-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/160-lode.htm#160-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/163-lode.htm#163-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/165-lode.htm#165-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/168-lode.htm#168-03
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/171-lode.htm#171-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/173-lode.htm#173-08
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/180-lode.htm#180-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/185-lode.htm#185-04
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/188-lode.htm#188-11
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/192-lode.htm#192-13
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/194-lode.htm#194-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/197-lode.htm#197-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/201-lode.htm#201-11
http://esperanto.org/Ondo/Ondo/205-lode.htm#13

История городского транспорта Москвы:
Трамвай:
http://tram.ruz.net/history/routes/
Троллейбус:
http://trolley.ruz.net/history/routes/

Сохранение памяти о гениальном кинорежиссёре Ричарде Викторове:
Сбор и обработка материалов:
http://otroki.druid.ru/pages/show/168.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/63.htm
http://otroki.druid.ru/pages/show/159.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/74.htm
А вот – слова от себя:
http://otroki.druid.ru/pages/show/125.htm

Люди пользуются и даже иногда благодарят...

А ещё – игра в спортивное Что?Где?Когда?, третий призёр чемпионата мира 2003, чемпион России 2006, многократный чемпион Москвы. Неоднократно успешно играл в «Свою Игру», и телевизионную, и спортивную.
Ну и по мелочи: преподавание эсперанто в сети, консультации начинающим, написание рецензий на книги (уже с полсотни опубликовано в «La Ondo de Esperanto» – часть из них можно прочесть на сайте журнала: http://www.esperanto.org/Ondo/Ind-rec.htm ).


Iam-tiam mi legas plendojn-lamentojn de diversaj homoj pri sensenceco de la vivo kaj pri tio, ke pro ĉiutagaj zorgoj ne restas tempo kaj fortoj por io serioza (i.a. ankaŭ nedeziron lerni E-on oni tiel pravigas, kvankam per vortoj “subtenas” la ideon...)

Tamen, la samaj/samspecaj homoj ĉiutage spektas TV, ludas per komputilo, senĉese “interkomunikiĝas” per ICQ aŭ vive – kutime kun botelo... Strangas ĉio ĉi.
Se ne “mortigi” tempon – ĝi sufiĉos por multo, gravas nur korekte elekti la prioritatojn. Ne disipi sin per pseŭdokulturo, reklamo kaj ceteraj rubaĵoj, destinitaj al tiuj, kiuj ne kapablas pensi mem. Ne esti obee marŝanta soldato aŭ ŝafo en grego, ne aplaŭdi senpense ĉiun vorton de ŝtatgvidantoj kaj amaskomunikiloj. Kaj se vi pri io okupiĝas – do fari ĉion serioze, por atingi indan rezulton.

Laboron kaj hejmajn zorgojn havas ĉiuj; multaj havas nenion krom tio.

Kaj jen kion, intercetere, sukcesis fari mi:

Traduko de fama rusa versromano “Eŭgeno Onegin”, eldonita en 2005:
http://vmel.livejournal.com/1367.html
aliaj miaj verkoj:
http://www.esperanto-mv.pp.ru/Melnikov/index.html
- precipe atentu la “Pentatonikon”.
poiomete kolektiĝas la Rusa Antologio en miaj tradukoj, ekde Lomonosov (1711-1765) – dume en la revuo, espereble iam aperos ankaŭ libroforme:
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/156-lode.htm#156-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/158-lode.htm#158-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/160-lode.htm#160-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/163-lode.htm#163-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/165-lode.htm#165-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/168-lode.htm#168-03
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/171-lode.htm#171-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/173-lode.htm#173-08
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/180-lode.htm#180-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/185-lode.htm#185-04
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/188-lode.htm#188-11
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/192-lode.htm#192-13
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/194-lode.htm#194-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/197-lode.htm#197-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/201-lode.htm#201-11
http://esperanto.org/Ondo/Ondo/205-lode.htm#13

Historio de urba trafiko en Moskvo (certe, ruslingve):
http://tram.ruz.net/history/routes/
http://trolley.ruz.net/history/routes/

Konservado de memoro pri genia filmreĝisoro Riĉard Viktorov (vidu ankaŭ http://vmel.livejournal.com/12431.html ):
Scenaroj, artikoloj:
http://otroki.druid.ru/pages/show/168.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/63.htm
http://otroki.druid.ru/pages/show/159.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/74.htm
kaj miaj propraj rememoroj:
http://otroki.druid.ru/pages/show/125.htm

Oni uzas kaj iam eĉ dankas...

Kaj plie – sporta intelekta ludo “Kio? Kie? Kiam?”: tria loko en la mondĉampionado 2003, ĉampiono de Rusio 2006, multfoja ĉampiono de Moskvo. Mi plurfoje sukcese ludis “Propran Ludon” (anglalingva versio nomiĝas “Jeopardy!”), ankaŭ televide.
Nu, kaj “bagateloj”: instruado de E-o en interreto, konsultado de komencantoj, verkado de recenzoj (pli ol 50 jam aperis en «La Ondo de Esperanto» – parton el ili oni povas legi rete: http://www.esperanto.org/Ondo/Ind-rec.htm ). Miaj kontribuoj aperis ankaŭ en "Beletra Almanako", n-roj, 1, 7, 8. Baldaŭ aperos en la 12-a n-ro.
vmel: (Default)
Язык – как дом.

Свой – давно привычен настолько, что вы не замечаете неудобств. Хорошо знаете, где что лежит, а также – в каком месте и с какой силой надо нажать на дверь, чтобы она правильно закрылась, и как не налететь на угол в тёмном коридоре.

Чужой – всё не так, как у себя, и это раздражает, особенно в мелочах. Чтобы что-то найти – надо спрашивать у хозяев, и если делать это слишком часто – они будут нервничать. Можно пытаться искать своими силами – но вероятность найти нужное будет меньше, чем вероятность попасть в глупую ситуацию. Не всякому гостю рады.

Эсперанто – гостиница. Комфорта намного больше, причём о его поддержании не надо заботиться самому. Поселиться может любой желающий. Не надо приспосабливаться к чужим привычкам.
Разумеется, гостиница не может быть для человека единственным домом...

Латынь – руины старинного дворца. Когда-то здесь жили люди – роскошно по тем временам, когда не существовало электричества и многих других привычных нам вещей...

Токи Пона – шалаш. В принципе, при крайней необходимости жить можно, но...

Придуманные языки из книг и фильмов (клингон, эльфийские и т.п.) – декорации. При хорошей работе бутафора и оператора на экране будет выглядеть как настоящий дом. Но в реальности – одна раскрашенная фанерная стенка.

Lingvo estas kiel loĝdomo.

La propra – delonge kutima tiomgrade, ke oni ne rimarkas maloportunaĵojn. Vi bone scias, kie kio troviĝas, kaj – kiuloke kaj kiom forte necesas premi la pordon, ke ĝi korekte fermiĝu. Ankaŭ – kiel eviti kontuzon en malluma koridoro.

Fremda – ĉio estas ne tia, kia en la propra domo, kaj tio incitas, precipe pro bagateloj. Por ion trovi, necesas demandi mastrojn, kaj se fari tion tro ofte – ili nervoziĝos. Se vi provos serĉi mem – do la probableco trovi bezonataĵon estos negranda kompare kun la probableco trafi en embarason. Ne ĉiun gaston oni renkontas ĝoje.

Esperanto estas hotelo. Multe pli komforta, kaj oni ne bezonas mem zorgi pri aranĝo de tiu komforto. Povas ekloĝi ajna deziranto. Ne necesas adaptiĝi al fremdaj kutimoj.
Certe, hotelo ne povas esti via sola domo...

Latino estas ruinoj de antikva kastelo. Iam oni vivis ĉi tie lukse – laŭ normoj de la epoko, kiam ne ekzistis elektro kaj multaj aliaj kutimaj por ni aferoj.

Toki Pona estas tendo aŭ branĉ-kabano. Principe, kaze de ekstrema neceso vivi eblas, sed...

Elpensitaj lingvoj el fantaziaj libroj kaj filmoj (klingon, elfaj lingvoj ktp.) estas kino-dekoraciaĵoj. Se fari ĉion bone – do sur ekrano ĝi aspektos kiel vera domo. Sed en realo estas nur unu farbita maldika vando...
vmel: (Default)
Навеяно обсуждением очередного ЧГК-вопроса здесь...
Есть у меня такая особенность: если я что-то знаю с детства/юности, то мне кажется, что это должны знать все.
Читал много и бессистемно, в основном научно-популярную литературу из самых разных областей – считал (и продолжаю считать), что она полезнее основной массы художественной литературы. Память – все говорят – феноменальная. И чего только в ней не отложилось за почти полвека сознательной жизни... Много раз вспоминал во время минуты обсуждения что-то прочитанное 30-40 лет назад, не имеющее отношения ни к моей специальности, ни к моим увлечениям.
Кто-то удивляется: «Откуда ты это знаешь?» Я удивляюсь в ответ: «Как можно этого не знать?»
А ещё, наверное, я избалован постоянным общением со знатоками.
Всё время прокалываюсь на том, что переоцениваю уровень эрудиции других людей. Много раз организовывал ЧГК-турниры среди «обычных людей» на эсперанто, брал детские пакеты, на которых школьники берут 10 из 12 – и тут взрослые берут 2 из 12. А иностранцы частенько вообще не понимают – что от них требуется. Увы!

Post pridiskuto de unu el demandoj, luditaj en “Kio? Kie? Kiam?”...
Mi havas strangan trajton: se mi ion scias ekde infanaĝo – do al mi ŝajnas, ke tion devas scii ĉiuj.
Mi legis multe kaj sensisteme, ĉefe sciencpopularan literaturon el plej diversaj branĉoj. Mi opiniis (kaj opinias plu), ke ĝi pli utilas ol plejparto de beletro. Mia memoro – ĉiuj diras – estas fenomene elstara. En ĝi, dum preskaŭ duonjarcento de konscia vivo, fiksiĝis amasego da diversaĵoj... Plurfoje dum minuto de pridiskuto mi rememoris ion legitan antaŭ 30-40 jaroj, senrilatan al miaj fakoj kaj ŝatokupoj.
Iu miras: “De kie vi scias tion?” Mi responde miras: “Kiel eblas tion ne scii?”
Kaj plie, mi probable estas tro dorlotita per komunikado kun la sciuloj.
Konstante mi seniluziiĝas, supertaksante erudici-nivelon de aliaj homoj. Multfoje mi organizis turnirojn de “Kio? Kie? Kiam?” inter ordinaraj homoj (en Esperanto): mi uzis demandojn por mezlernejanoj, la lernejanoj-sciuloj kutime korekte respondas 10 el 12 tiaj demandoj – sed jen plenaĝuloj apenaŭ sukcesas respondi 2 el 12. Kaj fremdlandanoj, ne konintaj la ludon pli frue, ofte eĉ ne komprenas – kio estas bezonata de ili. Ve!
vmel: (Default)
Обычно, чтобы прочесть мои записи, достаточно знать один из языков – русский или эсперанто. В этот раз всё полностью понятно (и, возможно, интересно) будет лишь тем, кто знает оба языка (второй – хотя бы читает со словарём).
Kutime por legi miajn noticojn sufiĉas scii unu lingvon, la rusan aŭ Esperanton. Ĉi-foje estos ĉio estos plene komprenebla (kaj, eble, interesa) nur por tiuj, kiuj regas ambaŭ lingvojn (la duan – almenaŭ legas kun vortaro).
читать дальше –– legu plu )
vmel: (Default)
Что такое трёхэтажный мат – знают все, говорящие по-русски. Объяснения, а тем более примеры, излишни...
Однако я с немалым удивлением обнаружил, что трёхэтажным бывает не только мат...

примеры употребления нематерных трёхэтажных фраз )

En la rusa lingvo ekzistas grava tradicio de obscenaj sakroj. La radikoj malmultas, sed per diversegaj afiksoj oni kreas vortojn, kapablajn en kunteksto anstataŭi ajnan nocion, kiel “zozo”. Frazojn kun kelkaj obscenradikaj vortoj oni tradicie nomas “kelk-etaĝaj”, plej ofte uzeblas trietaĝaj sakraĵoj.
Tamen evidentiĝis, ke trietaĝaj povas esti ankaŭ alispecaj frazoj...

ekzemploj de nesakraj trietaĝaj frazoj )

BAYATI

Apr. 2nd, 2008 12:34 pm
vmel: (Default)
Dağ başında bir fanar,
İllər keçər, hey yanar.
Söz dəmir kimi şeydir,
Sən döydükcə uzanar.


перевод и пояснение – traduko kaj klarigo )
vmel: (Default)
источник / fonto:
http://sanitareugen.livejournal.com/23340.html
мой перевод / mia traduko.

Удобная позиция - "Я никому ничем не обязан...

...И поэтому ничего не обязан делать для других".
Очень легко не видеть опутывающую нас сеть взаимных услуг, паутину взаимной пользы. Она настолько густа и плотна, и при этом однородна, что её можно не замечать, считая всюду одинаковое - нулём. И эта выборочная слепота самому "слепому" полезна. Она даёт те же преимущества, которые имеют посвятившие себя Свободному Развитию клетки (рак или саркома - не важно, важно, что им хватило сообразительности порвать с навязанными им Организмом обязанностями) перед клетками специализированными. Рост и изобильное питание, известность и заметность... Организм пытается как-то бороться, но куда ему - перед Свободными Клетками? И тогда со Свободными Клетками начинают бороться тираническими методами. Нож или яды, электрический ток или радиоактивные изотопы - носители Свободно Выбранного Пути Развития гибнут, чтобы выжило скучное быдло, примитивные труженики мышц, печени, нервов или костей.

Впрочем, иногда Свободные Клетки живут, и даже переживают организм, как живёт в лабораториях культура клеток опухоли давно умершей от рака негритянки. Интересно, пишут ли они, С.К., мемуары? Скорбят ли они по процветанию Организма, которое наступило бы и длилось бы посейчас, если бы с ними, С.К., не поступили столь жестоко, отрезав от родных мест и вынудив покинуть их навсегда? Мечтают ли, узнав, что родной Организм ещё жив, вернуться на Родину и продолжить свой рост - на его и собственное благо? Поучают ли своих примитивных, трудящихся без передыху коллег?

Oportuna pozicio: “mi al neniu ion ŝuldas...

...kaj tial ne devas ion fari por la aliaj”.
Estas tre facile ne vidi la ĉirkaŭan reton de reciprokaj servoj, de reciproka utilo. Ĝi estas tiom densa kaj samtempe homogena, ke oni povas ne rimarki ĝin, opiniante ke tio, kio ĉie samas – estas nulo. Kaj tiu parta blindeco estas utila por la “blindulo” mem. Ĝi donas la samajn avantaĝojn, kiujn havas la ĉeloj, dediĉintaj sin al Libera Evoluo (kancero, sarkomo – ne gravas, gravas ke ili estis sufiĉe saĝaj por liberiĝi de la devoj, truditaj al ili fare de la Organismo) antaŭ la ĉeloj specialigitaj. Kreskado kaj abunda nutrado, elstareco kaj rimarkateco... La Organismo penas iel kontraŭbatali, sed kion ĝi povas – kontraŭ la Liberaj Ĉeloj? Kaj tiam oni komencas batali kontraŭ Liberaj Ĉeloj per tiranaj metodoj. Tranĉilo aŭ venenoj, elektro aŭ radiaktivaj izotopoj – la portantoj de la Libere Elektita Vojo pereas por ke pluvivu enua plebo, primitivaj laborantoj de muskoloj, hepato, nervoj aŭ ostoj.

Tamen, iam la Liberaj Ĉeloj vivas, kaj eĉ postvivas la organismon, kiel vivas en laboratorioj la ĉel-kulturo el tumoro de la delonge mortinta negrino HeLa. Interese, ĉu ili, la Liberaj Ĉeloj, verkas memuarojn? Ĉu ili sopiras pri ebla prospero de la Organismo, kiu venus kaj daŭrus ĝis nun, se oni ne traktus ilin, la Liberajn Ĉelojn, tiom kruele, fortranĉinte disde la naskiĝloko kaj deviginte forlasi ĝin por ĉiam? Ĉu ili revas, eksciinte ke la hejma Organismo ankoraŭ vivas, reveni al la Patrolando kaj daŭrigi sian kreskon – por ĝia kaj propra bono? Ĉu ili edife instruas siajn primitivajn kolegojn, laborantajn senripoze?

vmel: (Default)
Интересный разговор как-то произошёл на одном форуме (оригинал здесь):

Г.Мальцев:
Переводил «Луку Мудищева» не торопясь, хорошо получалось, и тут узнаю, что Мельников не только перевёл, но уже и издать умудрился!!!


Я:
«...Слушайте, что я накропал вчера ночью при колеблющемся свете электрической лампы: «Я помню чудное мгновенье, передо мной явилась ты, как мимолетное виденье, как гений чистой красоты». Правда, хорошо? Талантливо? И только на рассвете, когда дописаны были последние строки, я вспомнил, что этот стих уже написал А. Пушкин. Такой удар со стороны классика! А?»
(с) Ильф и Петров.

На всякий случай – перевод Луки Мудищева я закончил в 1993, издали его в 1995. А взялся я за него после того как прочитал отрывки из никуда не годного перевода С.Вершинина...

Juve:
А у Мельникова (противный мужик, но переводы у него лучшие в стране, полагаю) ещё масса скабрезных стихов и своих имеется.

Помню
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo

Только две строчки и запомнил из стиха. У тебя нет его?


Я:
У меня этого стиха тоже нет. ;-Ь
Очень любопытно, что ещё мне приписывают...

А вообще-то, кроме Луки из соответствующей темы я переводил только сказку Пушкина про царя Никиту и 40 дочерей. Но там, между прочим, ни одного матерного слова и весьма прогрессивная идея – о пользе полового воспитания. Пушкин, как всегда, опередил своё время.

Вот так. В принципе, у меня есть несколько стихотворений с долей эротики. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», отчасти – «Denove pri beleco». Ну и саркастическое «Socia moralo...». «Скабрезным» ни одно из них назвать нельзя, ну да каждый понимает в меру своего понимания...
Все похабные стихи в России принято приписывать Ивану Баркову, даже знаменитого «Луку Мудищева», сочинённого лет через 70 после смерти Баркова (1732–1768, если кто не в курсе). А в эсперанто, стало быть, теперь будут всё аналогичное приписывать мне. Хочется помечтать:

23-й век. Среди эсперантистов популярна блестящая «эротическая» (скажем так) поэма. Литературоведы выяснили, что сочинена она в интервале 2100-2110 г. Но народные массы уверены, что её автор – Валентин Мельников...
---
Interesa dialogo foje okazis en ret-forumo (la originalo estas ĉi tie, ĉi-sube mi tradukas):

G.Malcev:
Mi estis tradukanta [la rusan maldecan poemon] «Kojonov Luĉjo», ne hastante, bona rezulto estis aperanta, sed jen mi ekscias, ke Melnikov ne nur tradukis, sed jam eĉ eldoni sukcesis!!!


Mi:
«...Aŭskultu, kion mi skribaĉis hieraŭ nokte ĉe ŝanceliĝanta lumo de elektra lampo: “Memoras mi mirindan horon: Vizie venis via bel', Simile fajran meteoron, Beleco pura de ĉiel'”. Bonegas, ĉu vere? Talente, ĉu? Kaj nur je sunleviĝo, kiam estis finskribitaj la lastaj linioj, mi rememoris, ke tiun ĉi poemon jam verkis A. Puŝkin. Tia bato flanke de la klasikulo! Ĉu?»
(c) I.Ilf, Je.Petrov, “Ora bovido” [klasika rusa satira romano].

Mi rememorigu: la tradukon de «Kojonov Luĉjo» mi finis en 1993, oni eldonis ĝin en 1995. Kaj komencis mi ĝin post kiam tralegis pecojn de tute fuŝa traduko far S.Verŝinin...

Juve:
Kaj Melnikov (abomena ulo, tamen liaj tradukoj estas la plej bonaj en la lando, mi opinias) havas ankaŭ amason da propraj maldecaj poemoj.

Jen mi memoras:
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo

Nur du liniojn mi memorfiksis el la poemo. Ĉu vi ĝin ne havas?


Mi:
Ankaŭ mi tiun poemon ne havas. ;-P
Estas tre interese, kion plian oni al mi atribuas...

Ĝenerale, krom Luĉjo el la koncerna temo mi tradukis nur la fabelon de Puŝkin pri caro Nikita kaj kvardek liaj filinoj. Sed tie, interalie, estas neniuj maldecaj vortoj kaj treege progresema ideo – pri utileco de seksa edukado. Puŝkin, kiel ĉiam, antaŭiris sian tempon.

Jen tiel. Fakte, mi havas kelkajn poemojn kun erotika nuanco. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», parte – «Denove pri beleco». Nu, ankaŭ la sarkasma «Socia moralo...». Neniu el tiuj nomeblas «maldeca», tamen ĉiu komprenas konforme al sia pensmaniero...
Ĉiujn maldecajn poemojn en Rusio oni atrituas al Ivan Barkov – eĉ faman «Kojonov Luĉjo», verkitan 70 jarojn post la morto de Barkov (1732–1768). Kaj en Esperanto, do, ekde nun oni ĉion tiaspecan atribuados al mi. Mi ŝatus iom revi:

23-a jarcento. Inter esperantistoj popularas brila “erotika” (ni diru tiel) poemo. Literaturologoj trovis, ke ĝi estas verkita inter 2100 kaj 2110. Tamen la vasta publiko certas, ke ĝia aŭtoro estas Valentin Melnikov...
Page generated Jul. 27th, 2017 12:32 am
Powered by Dreamwidth Studios