vmel: (Default)
Иногда приходится читать сетования людей о бессмысленности жизни или о том, что из-за ежедневных забот не остаётся времени и сил ни на что другое. Вот, например:
http://ash-rabbi.livejournal.com/207240.html
http://v-fedoroff.livejournal.com/256162.html

Притом – те же (ну, или – такие же) люди каждый день смотрят телевизор, играют в компьютерные игры, бесконечно «общаются» по ICQ или вживую за бутылкой... Странно всё это.
Если время не убивать – его хватит на многое, важно лишь выбрать приоритеты. Не отвлекаться на псевдокультуру, рекламу и прочую «жвачку», предназначенную тем, кто не способен думать самостоятельно. Не «ходить строем», не «колебаться вместе с генеральной линией», не быть овцой в стаде. И если чем-то занялся – то делать всерьёз, доводить до достойного результата.

Работа и домашние заботы есть у всех, у многих людей действительно ничего нет кроме этого.

А вот что, помимо прочего, удалось сделать мне:

Перевод «Евгения Онегина» на эсперанто, издан в 2005 г.:
http://vmel.livejournal.com/1367.html
другие мои произведения:
http://www.esperanto-mv.pp.ru/Melnikov/index.html
потихоньку собирается антология русской поэзии в моих переводах, начиная с Ломоносова – пока в журнале, надеюсь – выйдет и книгой.
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/156-lode.htm#156-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/158-lode.htm#158-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/160-lode.htm#160-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/163-lode.htm#163-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/165-lode.htm#165-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/168-lode.htm#168-03
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/171-lode.htm#171-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/173-lode.htm#173-08
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/180-lode.htm#180-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/185-lode.htm#185-04
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/188-lode.htm#188-11
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/192-lode.htm#192-13
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/194-lode.htm#194-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/197-lode.htm#197-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/201-lode.htm#201-11
http://esperanto.org/Ondo/Ondo/205-lode.htm#13

История городского транспорта Москвы:
Трамвай:
http://tram.ruz.net/history/routes/
Троллейбус:
http://trolley.ruz.net/history/routes/

Сохранение памяти о гениальном кинорежиссёре Ричарде Викторове:
Сбор и обработка материалов:
http://otroki.druid.ru/pages/show/168.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/63.htm
http://otroki.druid.ru/pages/show/159.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/74.htm
А вот – слова от себя:
http://otroki.druid.ru/pages/show/125.htm

Люди пользуются и даже иногда благодарят...

А ещё – игра в спортивное Что?Где?Когда?, третий призёр чемпионата мира 2003, чемпион России 2006, многократный чемпион Москвы. Неоднократно успешно играл в «Свою Игру», и телевизионную, и спортивную.
Ну и по мелочи: преподавание эсперанто в сети, консультации начинающим, написание рецензий на книги (уже с полсотни опубликовано в «La Ondo de Esperanto» – часть из них можно прочесть на сайте журнала: http://www.esperanto.org/Ondo/Ind-rec.htm ).


Iam-tiam mi legas plendojn-lamentojn de diversaj homoj pri sensenceco de la vivo kaj pri tio, ke pro ĉiutagaj zorgoj ne restas tempo kaj fortoj por io serioza (i.a. ankaŭ nedeziron lerni E-on oni tiel pravigas, kvankam per vortoj “subtenas” la ideon...)

Tamen, la samaj/samspecaj homoj ĉiutage spektas TV, ludas per komputilo, senĉese “interkomunikiĝas” per ICQ aŭ vive – kutime kun botelo... Strangas ĉio ĉi.
Se ne “mortigi” tempon – ĝi sufiĉos por multo, gravas nur korekte elekti la prioritatojn. Ne disipi sin per pseŭdokulturo, reklamo kaj ceteraj rubaĵoj, destinitaj al tiuj, kiuj ne kapablas pensi mem. Ne esti obee marŝanta soldato aŭ ŝafo en grego, ne aplaŭdi senpense ĉiun vorton de ŝtatgvidantoj kaj amaskomunikiloj. Kaj se vi pri io okupiĝas – do fari ĉion serioze, por atingi indan rezulton.

Laboron kaj hejmajn zorgojn havas ĉiuj; multaj havas nenion krom tio.

Kaj jen kion, intercetere, sukcesis fari mi:

Traduko de fama rusa versromano “Eŭgeno Onegin”, eldonita en 2005:
http://vmel.livejournal.com/1367.html
aliaj miaj verkoj:
http://www.esperanto-mv.pp.ru/Melnikov/index.html
- precipe atentu la “Pentatonikon”.
poiomete kolektiĝas la Rusa Antologio en miaj tradukoj, ekde Lomonosov (1711-1765) – dume en la revuo, espereble iam aperos ankaŭ libroforme:
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/153-lode.htm#153-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/156-lode.htm#156-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/158-lode.htm#158-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/160-lode.htm#160-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/163-lode.htm#163-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/165-lode.htm#165-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/168-lode.htm#168-03
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/171-lode.htm#171-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/173-lode.htm#173-08
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/180-lode.htm#180-07
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/185-lode.htm#185-04
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/188-lode.htm#188-11
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/192-lode.htm#192-13
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/194-lode.htm#194-10
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/197-lode.htm#197-09
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/201-lode.htm#201-11
http://esperanto.org/Ondo/Ondo/205-lode.htm#13

Historio de urba trafiko en Moskvo (certe, ruslingve):
http://tram.ruz.net/history/routes/
http://trolley.ruz.net/history/routes/

Konservado de memoro pri genia filmreĝisoro Riĉard Viktorov (vidu ankaŭ http://vmel.livejournal.com/12431.html ):
Scenaroj, artikoloj:
http://otroki.druid.ru/pages/show/168.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/63.htm
http://otroki.druid.ru/pages/show/159.htm
http://otroki.druid.ru/razd/3/74.htm
kaj miaj propraj rememoroj:
http://otroki.druid.ru/pages/show/125.htm

Oni uzas kaj iam eĉ dankas...

Kaj plie – sporta intelekta ludo “Kio? Kie? Kiam?”: tria loko en la mondĉampionado 2003, ĉampiono de Rusio 2006, multfoja ĉampiono de Moskvo. Mi plurfoje sukcese ludis “Propran Ludon” (anglalingva versio nomiĝas “Jeopardy!”), ankaŭ televide.
Nu, kaj “bagateloj”: instruado de E-o en interreto, konsultado de komencantoj, verkado de recenzoj (pli ol 50 jam aperis en «La Ondo de Esperanto» – parton el ili oni povas legi rete: http://www.esperanto.org/Ondo/Ind-rec.htm ). Miaj kontribuoj aperis ankaŭ en "Beletra Almanako", n-roj, 1, 7, 8. Baldaŭ aperos en la 12-a n-ro.
vmel: (Default)
В 1986 году я случайно увидел в метро девушку, буквально обвешанную эмблемами эсперанто. Это была Ирина Миронова из Кемерова. Она таким образом искала единомышленников. Я привёл её в наш клуб, рассказал всё что надо. На следующий год встретил её на эсперанто-слёте. Как оказалось, я произвёл на неё впечатление – но сам и не подозревал об этом...
В январе 1997 она приехала в Москву в командировку и разыскала меня, чтобы показать мне свой перевод сказки «Теремок» (стихотворная версия С.Маршака). Эсперантисты давно признали мой авторитет по части поэзии. Да, я беспощадный критик, но всегда указываю на конкретные недостатки и помогаю их исправлять; хвалю очень редко – так что моя похвала много значит...
Ирине до тех пор все говорили, что перевод прекрасный. Я его раскритиковал и многое переделал.

Всё было готово к изданию, даже специально выполненные иллюстрации (художник Василий Кравчук) – но человек, от которого всё зависело в издательстве, внезапно умер...
Несколько лет я искал возможности издать наш перевод сказки в разных странах.
И вот наконец, сказка издана в Италии, в качестве специального номера журнала “Etuleto” («Малыш»), 4 / 2010. Добавлен итальянский перевод (переводчики – Marino Curnis, Alessandra Visinoni), сохраняющий поэзию оригинала и нашего эсперанто-перевода.
Сегодня мы с Ириной получили авторские экземпляры. Замечательный подарок к 10-летию нашей свадьбы, которое мы отметили 15 сентября...

En 1986 mi hazarde ekvidis en metroo fraŭlinon, abunde ornamitan per Esperanto-emblemoj. Estis Irina Mironova el urbo Kemerovo – ŝi tiamaniere serĉis samideanojn. Mi venigis ŝin en nian klubon, montris kaj rakontis ĉion necesan. Sekvajare mi renkontis ŝin en Esperanto-tendaro apud Moskvo. Poste evidentiĝis, ke mi tre favore impresis ŝin – sed mi mem eĉ ne konjektis pri tio...
Januare 1997 ŝi venis en Moskvon oficvojaĝe kaj trovis min por montri sian tradukon de versa fabelo “Teremeto” (rusa popola fabelo, versigita de Samuil Marŝak). Ja oni konas kaj aprezas mian aŭtoritaton en Esperanto-poezio. Jes, mi estas senkompata, sed mi ĉiam indikas konkretajn mankojn kaj proponas plibonigojn; mi malofte laŭdas – do mia laŭdo multon signifas...
Al Irina ĝis tiam oni diradis, ke la traduko estas belega. Mi ĝin forte kritikis kaj multon refaris.

Ĉio estis preta por eldono, eĉ speciale faritaj belaj ilustraĵoj (pentristo Vasilij Kravĉuk) – sed la homo, de kiu ĉio dependis en la eldonejo, subite mortis.
Dum kelkaj jaroj mi serĉadis la eblecon eldoni nian fabel-tradukon en diversaj landoj.
Kaj jen fine ĝi aperis en Italio, kiel speciala numero de la revuo “Etuleto”, 4 / 2010. Estas aldonita itala traduko (de Marino Curnis kaj Alessandra Visinoni), transdonanta poeziecon de la originalo kaj nia Esperanto-traduko.
Hodiaŭ mi kaj Irina ricevis la aŭtorajn ekzemplerojn. Estas bonega donaco por 10-jara jubileo de nia geedziĝo, kiun ni festis la 15-an de septembro...

Pri nia historio oni povas legi mian novelon “Historio de amo” en novelkolekto “El ombro”; kaj “de alia flanko” ĉio estas priskribita en revuo “La Karavelo”, n-ro 009, paĝoj 13-15.
vmel: (Default)
Альфред Нобель был не только изобретателем динамита и учредителем знаменитых премий, но и талантливым писателем. Великий человек – велик во всём.

27 мая в Москве в художественном салоне «Классики XXI века» (Страстной бульвар, 8) состоялась презентация книги Альфреда Нобеля «Немезида», изданной параллельно на эсперанто и русском языке. Это – трагедия в 4 действиях, события происходят в Италии XVI века. Пьеса была напечатана вскоре после смерти А.Нобеля всего в 100 экз., но весь тираж был уничтожен по требованию его родственников – вероятно из-за крайне антикатолической направленности произведения. Через 100 лет был случайно найден сохранившийся экземпляр.
Со шведского языка на эсперанто пьесу перевёл известный литератор Гуннар Гэлльмо, параллельно на шведском и эсперанто книга была издана в Стокгольме в 2003 году. Сейчас с эсперанто на русский язык её перевёл Николай Крюков. Книга прекрасно оформлена, тираж 3000 экз. (возможна допечатка в случае успешной продажи). Таким тиражом книги на эсперанто у нас не выходили с советских времён. Надеюсь, хотя бы некоторые из русских читателей задумаются и заинтересуются...
Пьеса переводилась со шведского языка только на эсперанто; с эсперанто была переведена, помимо русского, также на словацкий язык, вроде бы готовится постановка в Братиславе...

На презентации выступили переводчик и редактор книги, представители центра «Нобелистика». Присутствовал культурный атташе посольства Швеции. По просьбе Н.Крюкова я рассказал о языке эсперанто и литературе на нём, о преимуществах его использования при художественных переводах.
К сожалению, из эсперантистов на презентации были лишь мы с Ириной. Многие в этот день уезжали в Петербург на очередной конгресс, и вероятно, из-за этого не смогли прийти. Они много потеряли... Но книгу, в любом случае, можно и нужно приобрести.

Alfred Nobel estis ne nur inventinto de dinamito kaj fondinto de la plej famaj premioj, sed ankaŭ talenta verkisto. Eminenta homo – eminentas ĉiel.

27-an de majo en Moskvo, en arta salono “Klasikuloj de XXI jarcento” estis prezentita la libro de Alfred Nobel “Nemeza”, eldonita paralele en Esperanto kaj en la rusa. Tio estas tragedio en 4 aktoj, la eventoj okazas en Italio en XVI jc. La verko estis presita baldaŭ post la morto de A.Nobel nur 100-ekzemplere, sed la tuta stoko estis neniigita laŭ postulo de la parencoj – probable pro ĝia akra kontraŭkatolikeco. Post cent jaroj estis hazarde retrovita unu ekzemplero.
El la sveda al Esperanto la teatraĵon tradukis Gunnar Gällmo, paralele en la sveda kaj Esperanto la libro aperis en Stokholmo en 2003. Nun el Esperanto al la rusa tradukis Nikolaj Krjukov. La libro estas vere belaspekta, la eldonkvanto estas 3000 ekz. (kaze de sukcesa vendo oni promesas produkti pli). Tioman eldonkvanton Esperanto-libroj ĉi tie ne havis ekde sovetia tempo. Espereble, almenaŭ parto de rusaj legantoj enpensiĝos kaj ekinteresiĝos pri nia lingvo.
La tragedio estis tradukita el la sveda nur al Esperanto; el Esperanto, krom la rusa, ankaŭ en la slovakan – onidire preparatas surscenigo en Bratislavo...

Dum la prezentado elpaŝis la tradukinto, la redaktoro, anoj de la internacia centro “Nobelistiko”. Ĉeestis kultura ataŝeo el la sveda ambasadejo. Laŭ peto de N.Krjukov mi rakontis pri Esperanto kaj ties literaturo, pri avantaĝoj de Esperanto por beletraj tradukoj.
Bedaŭrinde, el Esperanto-aktivuloj ĉeestis nur mi kaj Irina. Multaj tiutage estis forveturontaj en Peterburgon por vica REK, do eble tial ne sukcesis veni. Ili multon perdis... Sed la libro, ĉiakaze, estas akirebla kaj akirenda.
vmel: (Default)
Когда-то Державин в вольном переводе из Горация, мечтал: «Слух пройдет обо мне от Белых вод до Чёрных...» (Как было в оригинале – искать лень). Вслед за ним – Пушкин: «Слух обо мне пройдёт по всей Руси великой»... И у других поэтов такое встречается... Я, конечно, не Пушкин (хотя мои переводы из него знающие люди считают адеватными), зато у меня есть мощное средство международного общения...
И вот недавно слух обо мне дошёл аж до Бразилии. Aender dos Santos перевёл несколько моих стихотворений с эсперанто на бразильско-португальский (язык довольно сильно отличающийся от европейского португальского). Приятно... Конечно, мне трудно оценить перевод, не зная языка. Похожих слов достаточно много, рифмы видны, ритм есть, хотя и изменился – строчки стали длиннее. Надеюсь, смысл и настроение переданы – ну, я сам перевожу только те стихи, которые меня «зацепили»...

Ĉiu poeto revas, ke oni vaste aŭdu lian nomon kaj sciu liajn verkojn. Pri tio skribis Horacio antaŭ iom pli ol 2000 jaroj en sia odo “Exegi monumentum...”, lanĉinte tradiciojn de specifa ĝenro, kiun poste sekvis ankaŭ Gavriil Derĵavin, Aleksandr Puŝkin kaj aliaj rusaj poetoj.
Mi ne estas Horaco, nek Puŝkin (kvankam miajn tradukojn el li kompetentuloj aprezas kaj laŭdas), tamen mi havas la potencajn komunikrimedojn: Esperanton kaj interreton...
Antaŭnelonge mia famo atingis eĉ Sud-Amerikon. Aender dos Santos tradukis kelkajn miajn poemojn el Esperanto al la brazil-portugala lingvo (ĝi grave diferencas disde la eŭropa portugala). Vere agrablas... Certe, malfacilas taksi la tradukon, ne regante ties lingvon. Troveblas pluraj similaj vortoj, videblas rimoj, la ritmo ĉeestas, kvankam ŝanĝiĝis – la verslinioj estas pli longaj. Espereble, la senco kaj etoso estas transdonitaj fidele – nu, mi mem tradukas nur tiujn poemojn, kiuj “kaptis” min...

Для полиглотов – любителей поэзии – Por poliglotoj-poeziŝatantoj )
vmel: (Default)
Ну вот, я стал импотентом перестал играть в ЧГК – и сразу обнаружилось, что в мире есть множество других интересных вещей!
О том, что в 2005 году был издан мой перевод «Евгения Онегина» на эсперанто, хорошо известно. В журналах появилось по меньшей мере три хвалебные рецензии. А не так давно меня разыскал профессор Сасаки Терухиро, специалист по русской литературе. (В принципе, разыскать меня несложно: достаточно написать любому знакомому и даже незнакомому эсперантисту в Россию, дальше ещё максимум одно звено...)
И вот японский коллега, помимо просьбы посмотреть и покритиковать-поисправлять его стихотворные переводы (такие просьбы я регулярно получаю уже много лет, дело привычное), ещё и порадовал меня текстом своего доклада об эсперанто-переводе «Евгения Онегина»:
http://members.jcom.home.ne.jp/verda/Etrad%20de%20Onegin.pdf
Конечно, приятно, когда совершенно незнакомый человек называет меня «Выдающимся Русским Эсперантистом» (именно так, каждое слово с большой буквы) и хвалит мой перевод, сравнивая его с другими. Но меня привлекло не только это.
Верно говорят: литературовед обязательно найдёт у автора такие идеи, о которых сам автор и не подозревал. И вот что выяснилось )

Do jen, mi iĝis impotentulo ĉesis partopreni intelektajn ludojn – kaj tuj evidentiĝis, ke en la mondo ekzistas multaj aliaj interesaj aferoj.
Pri mia traduko de fama rusa versromano “Eŭgeno Onegin”, eldonita en 2005, ĉiuj delonge scias. En revuoj aperis minimume tri recenzoj, ĉiuj aprobaj, eĉ flataj:
Melnikov (...) riveliĝas unua-ranga stilisto meritanta lokon inter niaj grandaj tradukistoj, surpodie kun de Diego, Haupenthal aŭ Pokrovskij. La traduko de Melnikov (...) ŝajnis al mi ne nur senriproĉe metiisma, sed rekte virtuoza. (J.Sarasua en “La Ondo de Esperanto” 2007:2)
Valentin Melnikov faris grandan laboron, kaj lia traduko estas certe pli moderna, poezie glata kaj, averaĝe, pli adekvata ol ĉiuj antaŭaj. (N.Gudskov en “La Gazeto”, 15 mar 2007)
Ankaŭ D.Broadribb en “Monato” 2007:3 laŭdis mian laboron.
Kaj ĵus min trovis profesoro Sasaki Teruhiro, fakulo pri rusa literaturo. (Ĝenerale, trovi min tute simplas: sufiĉas skribi al ajna e-isto en Rusio, plu sekvos maksimume unu ĉenero).
La japana kolego, krom la peto rigardi kaj kritiki-poluri liajn verstradukojn (tiajn petojn mi regule ricevadas dum multaj jaroj, estas kutima afero) ankaŭ ĝojigis min per la teksto de sia prelego pri Esperanta traduko de “Eŭgeno Onegin”:
http://members.jcom.home.ne.jp/verda/Etrad%20de%20Onegin.pdf
Certe, estas agrable, kiam nekonato nomas min Elstara Rusa Esperantisto (ĝuste tiel, ĉiu vorto majuskle) kaj laŭdas mian tradukon, komparante ĝin kun aliaj. Sed min allogis ne nur tio.
Oni prave diras: literaturologo nepre trovos en la verko tiajn ideojn, pri kiuj la aŭtoro eĉ ne suspektis. Do jen kio evidentiĝis )
vmel: (Default)
15 декабря – день рождения Л. Заменгофа, создателя языка эсперанто. Во всём мире эсперантисты отмечают этот день как праздник книги. Считается, что в этот день каждый сознательный эсперантист должен приобрести хотя бы одну книгу.
Чтобы помочь сориентироваться в новых книгах, предлагаю рецензию на один из изданных в этом году поэтических сборников.

La 15-a de decembro estas naskiĝtago de L. Zamenhof, tutmonde festata kiel Tago de Esperanto-libro. Ĉiu konscia esperantisto en tiu tago devas aĉeti almenaŭ unu libron.
Por helpi orientiĝi en novaj libroj, mi proponas recenzon pri unu el poemkolektoj, eldonita antaŭ kelkaj monatoj.
La recenzo )
vmel: (Default)
Только что издана -- Ĵus estas eldonita:

Geoffrey H. Sutton: Concise Encyclopedia of the Original Literature of Esperanto: 1887-2007. New York, Mondial, 2008, 740 pp. ISBN 1595690905, 9781595690906


Разумеется, на эсперанто книги и сайты аналогичного содержания появились уже давно. Эта энциклопедия предназначена для тех, кто всерьёз воспринимает только информацию, доступную на английском.
Certe, en Esperanto la libroj (ekz. “Ordeno de Verda Plumo” de Josip Pleadin) kaj retejoj (ekz. Originala literaturo Esperanta) kun simila enhavo ekzistas jam delonge. Tiu ĉi enciklopedio celas la personojn, kiuj serioze perceptas nur informojn en la angla.

аннотация -- priskribo )
обо мне -- pri mi )
vmel: (Default)
Год назад вышел сборник стихов – antaŭ jaro aperis la poemaro:
http://vmel.livejournal.com/5861.html
теперь рассказы – nun la novelaro:

El ombro (Из тени)


Посмотреть в полный размер – rigardi la granddimensian, 21,21 kb, 500x738 )
El ombro: antologio de prozo el Rusio. Kompilis G.Arosev, N.Gudskov; 100 p.; Moskvo; 2008; Rusia Esperantista Unio, Eldonejo "Impeto". ISBN 978-5-7161-0186-9.

В книгу вошло 18 рассказов 14 российских авторов. В том числе два моих рассказа: “Katoj kaj homoj” («Кошки и люди») и “Historio de Amo” («История Любви»), и рассказ моей жены Ирины Мироновой “Happy”. Приятно, что подготовка к изданию не затянулась на многие годы, как это было с уже упомянутым сборником стихов.
La libro enhavas 18 novelojn de 14 rusiaj aŭtoroj. Intercetere – du miajn novelojn: “Katoj kaj homoj” kaj “Historio de Amo”, kaj la novelon de mia edzino Irina Mironova “Happy”. Estas agrable, ke la eldon-preparado ne daŭris dum multaj jaroj, kiel okazis kun la jam menciita poemaro.
vmel: (Default)
Обычно, чтобы прочесть мои записи, достаточно знать один из языков – русский или эсперанто. В этот раз всё полностью понятно (и, возможно, интересно) будет лишь тем, кто знает оба языка (второй – хотя бы читает со словарём).
Kutime por legi miajn noticojn sufiĉas scii unu lingvon, la rusan aŭ Esperanton. Ĉi-foje estos ĉio estos plene komprenebla (kaj, eble, interesa) nur por tiuj, kiuj regas ambaŭ lingvojn (la duan – almenaŭ legas kun vortaro).
читать дальше –– legu plu )
vmel: (Default)
газета «ВЫШКА» (ежемесячная, тираж 3000, 8 страниц А3) в № 6 (92) за октябрь 2007 опубликовала интервью со мной на целую страницу, под заголовком «СЛАБ́О ПЕРЕВЕСТИ ОНЕГИНА НА ЭСПЕРАНТО? В ВЫШКЕ РАБОТАЕТ ЧЕЛОВЕК, КОТОРОМУ ЭТО ПОД СИЛУ».
Студентка факультета журналистики Лилия Хакимова, как я понимаю, искала нетривиальную тему для своей курсовой работы – и нашла. Надеюсь, ей поставили «отлично»...
Умные, хорошо выстроенные вопросы, чёткая запись. Я рассказал о том, как пришёл к эсперанто, о моей литературной работе, о журнале “La Ondo de Esperanto”, о моём переводе «Евгения Онегина», об отношении к другим языкам, об игре в «Что? Где? Когда?», о том, как попал в Высшую Школу Экономики... и ещё о многом.
Рядом под рубрикой «справка» за подписью Ольги Марковой, главного редактора газеты, помещён краткий рассказ о том, что такое эсперанто – весьма добротный, без ляпов.
В качестве иллюстраций – мой портрет и обложка перевода «Онегина».

В общем, надеюсь, теперь кто-то из студентов ГУ-ВШЭ заинтересуется эсперанто (в ЧГК здесь уже играют многие). Ну и просто приятно...

La gazeto «ВЫШКА» (“Viŝka” – altaĵo, alta turo, ĉi tie – slanga nomo de la altlernejo; monata gazeto, eldonkvanto 3000, 8 paĝoj A3) en n-ro 6 (92), oktobro 2007, aperigis tutpaĝan intervjuon kun mi, kun la titolo: “ĈU VI KAPABLAS TRADUKI EŬGENON ONEGIN AL ESPERANTO? EN LA ALTLERNEJO LABORAS LA HOMO, KIU TION POVAS”.
Studentino de ĵurnalista fakultato Lilija Ĥakimova, supozeble, serĉis netrivialan temon por sia kurslaboro – kaj trovis ja. Mi esperas, ke ŝi ricevis noton “perfekte”...
Saĝaj, bone aranĝitaj demandoj, klara kohera enskribo. Mi rakontis, kiel mi venis al Esperanto, pri mia literatura agado, pri “La Ondo de Esperanto”, pri mia traduko de “Eŭgeno Onegin”, pri mia rilato al aliaj lingvoj, pri la ludo “Kio? Kie? Kiam?”, pri tio kiel mi trafis en la Altlernejon pri Ekonomiko... kaj pri multo plia.
Apude, en rubriko “por informo”, kun subskribo de la ĉefredaktorino Olga Markova, legeblas skiza rakonto pri Esperanto – tute bonstila, sen fuŝoj. Verdire, preskaŭ ĉiuj frazoj rekoneblas – ili estas prenitaj el mia iama enciklopedia artikolo, poste iom modifita kiel prefaco por vica lernolibro... tamen gravas, ke la priskribo estas pozitiva.
Ilustraĵoj – mia portreto kaj la kovrilpaĝo de tradukita “Onegin”, vidu se vi ankoraŭ ne vidis.

Do, mi esperas, ke iu el studentoj de la Altlernejo pri Ekonomiko interesiĝos pri Esperanto (“Kio? Kie? Kiam?” oni ĉi tie jam amase ludas). Nu, kaj simple estas agrable...

Дополнение / Ĝisdatigo: Текст интервью появился на сайте газеты.
La teksto de la intervjuo aperis en la retejo de la gazeto.
http://www.gazetavishka.ru/2007/10/30/slabo-perevesti-onegina-na-esperanto/#more-224
vmel: (Default)
Получил поздравление в стихах от Клары Илютович:
Mi ricevis versan naskiĝtagan gratulon de Klara Ilutoviĉ:

En la dense verda mezjulia vesto
La natur’ salutu Vin per ĉiu flor’.
Via jubileo brilu kiel festo
De l’ sagaco, arda kaj vivama kor’.

Da bonŝancoj Viaj granda estu kvanto,
Vin favoru kirloj de la bunta mond’,
Vastu ocean’ de Via Esperanto,
Portu Vin fidele ĝia verda ond’.

Atentige laŭte sonu Via vorto
Por la lingva sano, brilo kaj valor’.
Via intelekta venkaltira forto
Sugestie voku l’ apudulojn sor.

En bonesperiga Via flamo krea
Estingiĝu premaj voĉoj de l’ rutin’.
Kantu naskiĝtago Via jubilea –
El la tuta koro mi gratulas Vin!
vmel: (Default)
7-8 июля съездили командой в Санкт-Петербург, на международный фестиваль интеллектуальных игр «Белые ночи – Энергокапитал» – Этап Кубка Мира по игре «Что? Где? Когда?»
Результат нащей команды («Неспроста») – 6-е место. Могли бы сыграть и лучше, но несколько раз правильная версия была настолько тупой и примитивной, что невозможно было поверить, что это могут спросить.
Полная таблица результатов.
Сам город, который я всегда считал хмурым и неприветливым, в этот раз – на удивление – мне очень понравился...
На Чемпионат Мира мы проходим, но я, к сожалению, не смогу в нём участвовать: по времени совпадает с Rusiaj Esperanto-Tagoj. RET-07 будет крупнейшим эсперанто-мероприятием в постсоветской России.
В июльском номере журнала “La Ondo de Esperanto” опубликована подборка моих переводов стихов М.В.Ломоносова. Со временем, надеюсь, сложится целая антология русской поэзии, ведь русская поэзия – это не только Пушкин... Следующая подборка – стихи А.П.Сумарокова – уже готова, должна появиться в октябрьском номере.
Пишу рецензию на книгу Лены Карпуниной “Neokazinta amo” («Несостоявшаяся любовь»). Сентиментальное дамское чтиво – а что делать? Женщины составляют 2/3 всех эсперантистов, во всяком случае в России, а на живом богатом языке существуют все виды литературы...
Часть моих опубликованных рецензий можно найти здесь.

7-8 de julio nia teamo «Nesprosta» partoprenis la internacian festivalon de intelektaj ludoj «Blankaj noktoj» en Sankt-Peterburgo, etapon de la Monda Pokalo.
Nia rezulto estas la 6-a loko. Eblus pli bone, sed kelkfoje la ĝusta respondo estis tiom primitiva kaj neinteresa, ke ni ne povis kredi, ke oni povas tion demandi.
Plena tabelo de rezultoj (ruslingva).
Mem la urbo, kiun mi ĉiam opiniis morna kaj malafabla, ĉi-foje – mirinde – al mi tre plaĉis...
Ni sukcese trafas al la Mondĉampionado, sed bedaŭrinde mi ne povos ĝin partopreni: tempe ĝi koincidas kun Rusiaj Esperanto-Tagoj. RET-07 estos la plej amasa Esperanto-aranĝo en postsocialisma Rusio.
En la julia kajero de “La Ondo de Esperanto” aperis kolekto de miaj poemtradukoj el M.V.Lomonosov. Iom post iom, mi esperas, formiĝos tuta antologio de rusa poezio, ja la rusa poezio ne estas nura Puŝkin... La sekva kolekto – poemoj de A.P.Sumarokov – jam pretas, devas aperi en la oktobra kajero.
Nun mi verkas recenzon pri la libro de Lena Karpunina “Neokazinta amo”. Sentimentala porvirina legaĵo – sed kion fari? Virinoj konsistigas 2/3 de ĉiuj esperantistoj, almenaŭ en Rusio, kaj en la vivanta riĉa lingvo ekzistas ĉiuj specoj de literaturo...
Parton de miaj jam presitaj recenzoj oni povas trovi ĉi tie.
vmel: (Default)
Только что вышла антология московских поэтов-эсперантистов "Moskvaj sonoriloj" (Московские колокола). В неё включены произведения практически всех авторов (в общей сложности 36), сочинявших/сочиняющих стихи на эсперанто и живших/живущих в Москве.
В книге 8 моих стихотворений, 4 из них опубликованы впервые (одно было до этого напечатано в сборнике "Moskvaro", 1998, ещё 3 - в журналах). Это далеко не первый сборник с моим участием, но всё равно приятно. Тем более, что составление этой антологии началось еще в 1998 г., и вот наконец-то всё готово.

Ĵus aperis "Moskvaj sonoriloj" - antologio de verkoj de moskvaj poetoj-esperantistoj: Moskvo, "Impeto", 2007, 159 p., ISBN 978-5-7161-0139-5. Ĝi enhavas verkojn de praktike ĉiuj aŭtoroj (entute 36), kreantaj/intaj poemojn en Esperanto kaj vivintaj/antaj en Moskvo.
En la libro estas 8 miaj poemoj, 4 el ili estas presitaj unuafoje (unu estis pli frue presita en poemkolekto "Moskvaro", 1998, 3 aliaj - en gazetaro). Tio ne estas la unua poemkolekto kun mia partopreno, jam aperis pluraj, sed tutegale estas agrable. Des pli, ĉar kompilado de tiu ĉi antologio komenciĝis en 1998, kaj jen finfine ĉio pretas.


Посмотреть в полный размер -- rigardi la granddimensian, 126,88 kB, 491x764 )
Дополнение / Ĝisdatigo:
Благодарю [livejournal.com profile] 16_shells - он первый заметил забавную опечатку на обложке. Если знаете эсперанто - присмотритесь внимательно...
Dankon al [livejournal.com profile] 16_shells - li la unua rimarkis amuzan komposteraron sur la kovrilpaĝo. Rigardu atente...
vmel: (Default)
Интересный разговор как-то произошёл на одном форуме (оригинал здесь):

Г.Мальцев:
Переводил «Луку Мудищева» не торопясь, хорошо получалось, и тут узнаю, что Мельников не только перевёл, но уже и издать умудрился!!!


Я:
«...Слушайте, что я накропал вчера ночью при колеблющемся свете электрической лампы: «Я помню чудное мгновенье, передо мной явилась ты, как мимолетное виденье, как гений чистой красоты». Правда, хорошо? Талантливо? И только на рассвете, когда дописаны были последние строки, я вспомнил, что этот стих уже написал А. Пушкин. Такой удар со стороны классика! А?»
(с) Ильф и Петров.

На всякий случай – перевод Луки Мудищева я закончил в 1993, издали его в 1995. А взялся я за него после того как прочитал отрывки из никуда не годного перевода С.Вершинина...

Juve:
А у Мельникова (противный мужик, но переводы у него лучшие в стране, полагаю) ещё масса скабрезных стихов и своих имеется.

Помню
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo

Только две строчки и запомнил из стиха. У тебя нет его?


Я:
У меня этого стиха тоже нет. ;-Ь
Очень любопытно, что ещё мне приписывают...

А вообще-то, кроме Луки из соответствующей темы я переводил только сказку Пушкина про царя Никиту и 40 дочерей. Но там, между прочим, ни одного матерного слова и весьма прогрессивная идея – о пользе полового воспитания. Пушкин, как всегда, опередил своё время.

Вот так. В принципе, у меня есть несколько стихотворений с долей эротики. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», отчасти – «Denove pri beleco». Ну и саркастическое «Socia moralo...». «Скабрезным» ни одно из них назвать нельзя, ну да каждый понимает в меру своего понимания...
Все похабные стихи в России принято приписывать Ивану Баркову, даже знаменитого «Луку Мудищева», сочинённого лет через 70 после смерти Баркова (1732–1768, если кто не в курсе). А в эсперанто, стало быть, теперь будут всё аналогичное приписывать мне. Хочется помечтать:

23-й век. Среди эсперантистов популярна блестящая «эротическая» (скажем так) поэма. Литературоведы выяснили, что сочинена она в интервале 2100-2110 г. Но народные массы уверены, что её автор – Валентин Мельников...
---
Interesa dialogo foje okazis en ret-forumo (la originalo estas ĉi tie, ĉi-sube mi tradukas):

G.Malcev:
Mi estis tradukanta [la rusan maldecan poemon] «Kojonov Luĉjo», ne hastante, bona rezulto estis aperanta, sed jen mi ekscias, ke Melnikov ne nur tradukis, sed jam eĉ eldoni sukcesis!!!


Mi:
«...Aŭskultu, kion mi skribaĉis hieraŭ nokte ĉe ŝanceliĝanta lumo de elektra lampo: “Memoras mi mirindan horon: Vizie venis via bel', Simile fajran meteoron, Beleco pura de ĉiel'”. Bonegas, ĉu vere? Talente, ĉu? Kaj nur je sunleviĝo, kiam estis finskribitaj la lastaj linioj, mi rememoris, ke tiun ĉi poemon jam verkis A. Puŝkin. Tia bato flanke de la klasikulo! Ĉu?»
(c) I.Ilf, Je.Petrov, “Ora bovido” [klasika rusa satira romano].

Mi rememorigu: la tradukon de «Kojonov Luĉjo» mi finis en 1993, oni eldonis ĝin en 1995. Kaj komencis mi ĝin post kiam tralegis pecojn de tute fuŝa traduko far S.Verŝinin...

Juve:
Kaj Melnikov (abomena ulo, tamen liaj tradukoj estas la plej bonaj en la lando, mi opinias) havas ankaŭ amason da propraj maldecaj poemoj.

Jen mi memoras:
Kaj venis li al la ĉefurbo
Por lerni arton de mas...aĝo

Nur du liniojn mi memorfiksis el la poemo. Ĉu vi ĝin ne havas?


Mi:
Ankaŭ mi tiun poemon ne havas. ;-P
Estas tre interese, kion plian oni al mi atribuas...

Ĝenerale, krom Luĉjo el la koncerna temo mi tradukis nur la fabelon de Puŝkin pri caro Nikita kaj kvardek liaj filinoj. Sed tie, interalie, estas neniuj maldecaj vortoj kaj treege progresema ideo – pri utileco de seksa edukado. Puŝkin, kiel ĉiam, antaŭiris sian tempon.

Jen tiel. Fakte, mi havas kelkajn poemojn kun erotika nuanco. «Naturista marŝo», «Senordaj pensoj de l’ eksa pesimisto», parte – «Denove pri beleco». Nu, ankaŭ la sarkasma «Socia moralo...». Neniu el tiuj nomeblas «maldeca», tamen ĉiu komprenas konforme al sia pensmaniero...
Ĉiujn maldecajn poemojn en Rusio oni atrituas al Ivan Barkov – eĉ faman «Kojonov Luĉjo», verkitan 70 jarojn post la morto de Barkov (1732–1768). Kaj en Esperanto, do, ekde nun oni ĉion tiaspecan atribuados al mi. Mi ŝatus iom revi:

23-a jarcento. Inter esperantistoj popularas brila “erotika” (ni diru tiel) poemo. Literaturologoj trovis, ke ĝi estas verkita inter 2100 kaj 2110. Tamen la vasta publiko certas, ke ĝia aŭtoro estas Valentin Melnikov...
vmel: (Default)
Сегодня у меня день рождения. И именно сегодня калининградское издательство "Sezonoj" объявило о выходе из печати моего перевода "Евгения Онегина" на эсперанто.
"Евгений Онегин" издан как 40-я книга в престижной книжной серии "Oriento-Okcidento", включающей наиболее значительные произведения национальных литератур в лучших переводах.
В 1999 году, в дни пушкинского юбилея, редактор и мой давний друг Александр Корженков, продемонстрировав мне макет специального номера журнала "La Ondo de Esperanto" с моим переводом "Сказки про царя Никиту и сорок дочерей", сказал: "Ну вот, ты уже достаточно наследил в эсперанто-поэзии (он имел в виду также и изданный в 1995 мой перевод знаменитого "Луки Мудищева"), а теперь пришло время оставаться в истории". И предложил перевести "Онегина".
Целый год я не мог решиться. Кто - я, а кто - Пушкин?! К тому же, "Онегин" уже был переведен на эсперанто как минимум 7 раз. Но стал я эти переводы читать - и чем дальше, тем больше приходил в ужас. К весне 2000 решение созрело и я начал работать. К лету 2002 перевод был в основном закончен, остались отдельные доработки с учётом отзывов специалистов. И вот книга издана.
Прежде всего, мой перевод - самый полный, включающий в себя полный текст "Путешествия Онегина" и 10-ю главу, а также почти все черновые строфы, пропускаемые в обычных изданиях. Кроме того, я стремился к максимальной точности. Многие слова за 170 лет поменяли значение, популярные когда-то реалии забылись, выражения стали непонятны. Я прочёл массу комментариев, постоянно - почти по каждой строфе - советовался со специалистами-филологами. Насколько возможно, я сохранил все детали - которые у других переводчиков были зачастую совершенно неверно поняты, заменены банальными общими словами или отсебятиной.
Мою подробную статью обо всём этом и фрагменты перевода, опубликованные в "La Ondo de Esperanto" за июнь 2003, читайте здесь. А книгу можно будет заказать в издательстве.

Hodiaŭ estas mia naskiĝtago. Kaj ĝuste en tiu tago la eldonejo "Sezonoj" (Kaliningrad, Ruslando) ricevis presitan stokon de "Eŭgeno Onegin" - versromano de Aleksandr Puŝkin, kiu laŭ multaj estas la plej grava verko de la rusa literaturo.
El oficiala komuniko de la eldonejo:
"Eŭgeno Onegin" aperis kiel la 40a numero en la prestiĝa libroserio "Oriento-Okcidento", en kiu estas eldonataj verkoj aparte gravaj kaj reprezentaj de la nacilingvaj literaturoj de diversaj landoj en la Okcidento kaj Oriento.
La nova libro de "Sezonoj" estos prezentita en 90a Universala Kongreso en Vilno, kadre la aŭtora duonhoro de Valentin Melnikov la 24an de julio, je 16h30 en la libroservo.
La libro havas 256 paĝojn inkluzive de la 50-paĝa komentario de Aleksander Korĵenkov. Ĉiun ĉapitron ornamas klasikaj bildoj de Nikolaj Kuzjmin. Profitu la okazon ricevi subskribon de la tradukinto kaj aĉetu ĝin en Vilno, aŭ mendu ĉe UEA kaj aliaj gravaj libroservoj. Por grandaj mendoj kontaktu la eldonejon.


Oni povas legi mian artikolon pri "Eŭgeno Onegin" kaj fragmentojn, kiuj aperis en junio 2003 en "La Ondo de Esperanto":
http://www.esperanto.org/Ondo/Ondo/104-lode.htm#104-20
vmel: (Default)
"Ho mia kor'!" Л.Заменгофа - одно из первых и, пожалуй, самое известное стихотворение, написанное на эсперанто. Практически любой эсперантист знает его наизусть:

L.L.Zamenhof
Ho mia kor’! Ne batu maltrankvile,
el mia brusto nun ne saltu for!
Jam teni min ne povas mi facile,
Ho mia kor’!
Ho mia kor’! Post longa laborado
ĉu mi ne venkos en decida hor’?
Sufiĉe! Trankviliĝu de l’ batado,
Ho mia kor’!

Разумеется, за почти 120 лет его много раз переводили на национальные языки. Мне трудно судить о других языках, но, на мой взгляд, адекватный перевод на русский невозможен в принципе - поскольку по-русски невозможно подобрать эквивалент ключевой фразе, вынесенной в заглавие. Дословное "О моё сердце!" не укладывается в размер. И вот переводчики ищут варианты.

Sekvas dek tradukoj de "Ho mia kor'" al la rusa kaj belorusa lingvo, tre diversnivelaj.

Читать переводы - Legu la tradukojn )

Когда-то я сочинил одностишие, в подражание В.Вишневскому:

Ho mia kor’!.. Sed kio pri la cerbo?..

что можно примерно перевести как:
О моё сердце!.. Ну а как быть с мозгом?..
vmel: (Default)
"Песенка об улыбке" (В.Шаинский-М.Пляцковский), перевод на эсперанто.
Русский текст, очевидно, помнят все.


RIDETO
Muziko: Vladimir Ŝainskij
Vortoj: Miĥail Pljackovskij
E-traduko: Valentin Melnikov

1. Pro ridet’ vekiĝos ĉielark’,
pro ridet’ la morna tago ekserenos.
La rideton donu sen avar’,
kaj multfoje ĉi donac’ al vi revenos.

Refreno:
Kaj post tio jam, sen dub’,
tuj ekdancos blanka nub’,
kaj lokusto violonos en kvieto.
Granda fluo de river’
komenciĝas de akver’,
amikeco komenciĝas de rideto.
- 2foje

2. Pro rideto gaja de la sun’
trista pluvo finos plori, ĝojigate,
la arbar’ silenti ĉesos nun,
kaj per verdaj manoj ĝi aplaŭdos ŝate.

3. Pro ridet’ varmiĝos atmosfer’
por heliko kaj por granda elefanto.
Do ŝaltiĝu ĉie sur la Ter’
La ridetoj, kvazaŭ lampoj en girlando!

Обновлено/Ĝisdatigo:
Перевод с нотами напечатан в журнале --- La traduko kun muziknotoj estas presita en la revuo
Juna Amiko 2005:2(113), p.6-7
ISSN 0230 1318

Сайт журнала -- La retpaĝo de la revuo
Page generated Jul. 27th, 2017 12:32 am
Powered by Dreamwidth Studios